Feralterearre

troch Posted on 0 Comments 1 min read 329 views

shortlifeDe telefoan giet en oan it lûd hear ik dat er wat oan ‘e hân is.

Is er wat? freegje ik.

“Gerrit is stoarn. Wit mem wol; myn buorjonge.

Hoe is dat mooglik? sis ik, fol unbegryp.

Hy wie op fekânsje nei Yndonesië. It wie syn lêste dei en hij soe nei hûs. Doe krige hy in hertoanfal.

In skoft allyn hie Gerrit fan syn heit de flat erft. En hie him hielendal ferbouwe mei de nijste snufkes. En no wie der klear en koe der mei syn freondinne der yn lûke. As ôfsluting woe hy earst noch in reis meitsje nei Yndonesië.

In pear jier allyn hat ùs soan syn oare buorman fûn mei hertfalen. De stim troch de telefoan klinkt heas; “Mem, it wiene beide fjirtigers!

Kom mar eefkes.” sis ik; “Dan hawwe it er even oer.”

Hy is krekt thus. De koffers bliuwe stean. Moarn mar wer sjen …

Smoke

troch Posted on 1 Comment 1 min read 515 views

Elisabeth-BasHans Teeuwen rookte in sigaret yn it programma fan Zomergasten. Dat hat in protte argewaasje jûn. De minsken binne it net mear went. En boppe dat moat er ek noch 600 euro boete foar betelle wurde. Hy sels hie der gjin noasje fan wat er die, sei hy.

Ùs jonges smoke ek en wolle der graach fan ôf maar maklik is it net.

Der binne tiden west dat it de gewoanste saak wie. Myn pake prûmke.  Yn de hoeke fan de keamer stie de kwispeldoar. Hy spuide meastal yn de rjochting fan de koperen pot mar it kaam der altyd neist.

Myn heit rookte in pipe -nò ja, twa dan- ien pipe wie yn gebrûk en de oare lei te ofkuoljen yn de jiskebak. Myn bruorren gong dermei troch mar hun froulju makken der gau in ein oan. It wie san stjonkerij fûnen se!

Myn man wie in sigaresmoker fan het merk Elisabeth Bas. Ach, wat rûkte dy lekker. Ik ha him in skoft misse moaten doe hy ùtlânsk wie. Net allinne him mar foaral de sigarereek… wat miste ik dy dan.  Ach, ik wit èk wol dat smoken osa ûngesûn is mar wat wisten wy der doe fan?

Mar dochs is der in protte gesellichheid ferlen gong mei it prûmkjen en smoken.

Wat is der foar yn it plak kaam? Sociale media sa as Twitter en Facebook?

 Tiden hawwe tiden.

Underskied

troch Posted on 0 Comments 2 min read 433 views

knipYn in grutte rûnte sitte wy yn de keamer. De measten kin ik wol. It binne al jierren de selde lju. En as de freonskip al âld is feroaret er neat. Allinnich de rûnte wurd lytser, de lju wurde âlder en falle der by wei.

In freondinne fiert har jierdei se is tachtich wurden.

It falt my op dat er underskied komt tusken dizze minsken dy elkoar al jierren kinne. In eachtpear is krekt wêrom fan in cruise oer de Middelânske sè. In oar pear ferhellet fan hun fekânsje yn Spanje wer hja in hûs hawwe. Wer in oar spantsje ha hun fekânsje troch brocht yn in hotel oan de kust.

Bisto ek fuort west?” freegje ik Beitske neist my.

Nè,” seit se; “de brune koe it nèt lûkeIk ha de keamer ferve.” En dan praat se wat sêfter. “Ik ha in prachtich bankstel op ‘e kop tikke by De Lege Knip. Suver foar neat.” Entûsiast ferhellit se oer de styl en kleuren. 

It is tiid foar de hapkes en de drankjes. Beitske is noch altiid oant it utlizzen wat se mear opknappe wol. It falt my op dat sy de ienichste is yn it selskip dy foldien om har hinne sjocht.

Soe it underskied yn de takomst noch grutter wurde?‘ freegje ik my ôf. ‘En soene âlde freonskippen der tsjin bestân wêze?

Bist moarn thus?” freegje ik; “Ik bin benijd hoe as it wurden is.

Ôftakeling

troch Posted on 7 Comments 1 min read 540 views

alzheimerMyn man moat in eachkorreksje ûndergean. Syn eachlidden sille ynkoarte wurde. Al in pear jier hat hy tige lêst fan ûntstekkings.

En sa sitte wy te wachttsjen op de man dy der wat oan dwaan sil. Wylts hy ûnder it mes is sit ik om my hinne te sjen.  In pear minsken bledderje wat ferfeeld yn âlde tydskriften.

Dan yn ienen sjoch ik har sitten; Gelske. Wy fietsten eartiids tegearre nei de hushâldskoale. Sy wie de dochter fan de slachter ùt myn doarp. Sy hie ien suster, in tige knap ding. Jo moasten wol omsjen as hja foarby kaam.

Samar ynienen kaam er in oan har libben. Fan doe ôf oan moast Gelske thus komme en waard faam by heit en mem. Letter trouwde se mei de buorjonge, de soan fan de bakker. En sa bleun se de faam fan man, heit en mem. 

Smoarryk bleun se achter. Mar wol allinne.

Gelske!” rop ik noch ris; “Kinst my noch wol? Wy fytsten altiid tegearre skoalle.” Se glimket mar kin my nèt meer. De ôftakeling is ùt ein set. 

Mei in grutte pleister op syn each stiet de man te wachtsjen. Wer bliuwt se nò?

Oebele

troch Posted on 0 Comments 1 min read 459 views

caravan“Binne jo moarn thus?” freget er; “Ik bin Oebele, de timmerman.”

De huzen yn ùs strjitte sille skildere wurde en no giet hy foar de fervers ùt om de rottiche plakken te reparearjen. Ik hie al in pear kear de hierbaas skille oer de minne steat fan de ferve en ferskate mailtsjes stjûrd. Mar der kaam gjin asem op.

Earst mar in bakje, net?” sis ik; “Wy moatte dochs witte wat wy oan elkoar hawwe.

Hy komt ùt Jobbegea. Yn de jûntiden en de wykeinen hat er syn eigen hûs bouwd. “Yn de frije sektor. seit er. “Ik koe myn gong gean.”

“Hast it hielendal sèls dien?” freegje ik mei bewûndering.

“Ik ha allinnich in skets meitsje litten. Mear net. Myn freondin en ik hawwe trije jier yn in karavan wenne. Trije  kâlde winters ha wy meimakke. Somstiden seach ik it nèt mear sitten. It wie in tè grut karwei foar ien man.

“Is it moai wurden?” freegje ik nijsgjirrich. Hy rekket er nèt oer ùtpraat.

Mar dochs wolle wy it hûs wer ferkeapje. Wy binne ûnwennich fan de karavan. Dat wie sa smûk tegearre!

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien