D’r is meer…

Tentoanstelling

troch Posted on 2 Comments 1 min read 471 views

Hast ek noch in fergeesreizgjen kaartsje?” freget myn freon. Wy hawwe beide in abonnemint fan it spoor. “Der is in ymposante tentoanstelling yn de Nieuwe Kerk yn Amsterdam. De titel is ‘Jodendom, een wereld vol verhalen‘.” En sa sitte wy yn de trein nei Amsterdam. Hy hat de tas mei broadsjes en ik de kofje. Want sok soart saken kin min yn de trein net mear tsjin komme. “En as ik nò nei it toilet moat, hoe moat dat dan? Want dat skynt  ek net mear te kinnen.” seit er. “Dan dochst it mar yn de tas fan de broadsjes.” sis ik.

Wy komme by de Nieuwe Kerk en wringe ùs tusken de lange rigele besikers. Nei dat wy lâns allegear bewakingsminsken gong binne meie wy troch rinne. De tentoanstelling jouwt in oersicht fan trijetûzend jier skiednis fan de Joden. Mear dan fiifhûnderd opjekten ùt de hiele wrâld  bin der by elkoar brocht. Sels in museum ùt Jeruzalem (wat sy noait dogge) hat oarspronkelike stikken ùtliend oan dizze tentoanstelling. Djip ûnder yndruk gean wy nei hûs. We geane yn de earste klasse sitten, dan kinne wy fan gedachten wikselje oer wat wy sjoen en opmurken ha. We sitte amper yn de trein as der ropt al immen dat wy stil weze moatte,want wy sitte yn in stilte kûpee (..)

Jodendom, een wereld vol verhalen

Ik kin it jimme oanride. Yndrukwekkend

Beskaving

troch Posted on 6 Comments 1 min read 454 views

Mei in grau flokwurd komt myn buorfrou achterom. Se hat har dei net, alles sit har tsjin. Ik jou har in bakje kofje en freegje wat har dwers sit. Nei wer in flokwurd ferteld se wat har oerkaam is. “Wèrom flokst sto sa?”, freegje ik  har. “Doch ik dat?“, seit se fernuvere. “Ja,” sis ik; “werom dochst dat“? “Oh, ik fyn dat ik it noch kreas ferbasterje.” “Ja mar it klinkt nuveraardich.“, sis ik.

Ik ha in winkel hân en klanten woene dan ek wol es krachttermen brûke fansels neat op tsjin. Mar flokken en gore taal ha ik nea wat mei hân. Soe ùs memmetaal net tarikkend wèze om ùs emoasjes yn ùt te drukken as hat it mei ynerlike beskaving te krijen?

En dan yn grutter ferbân: hat it ek mei beskaving fan in folk te meitsjen? Wat fine myn kritikasters dèr fan? As is dit minske nèt mear fan dizze tiid?

Myn Momint

troch Posted on 4 Comments 1 min read 515 views

It is sneontemoarn betiid en osa stil om my hinne. Ik nim in bakje kofje en lês op myn gemak de Ljouwerter. Myn man en de hûn binne noch yn dreamenlân.

Dit is myn momint fan de dei nè fan de wike. De rèst is oerâl om my hinne. Gjin hastiche minsken dy op it lêste stuit noch mei de trein moatte. It parkearterrein foar en neist ùs is leech. Gjin lûd fan treinen as bussen as oar ferkear. Ik sjoch nei bûten, de twa fûgelhokjes binne al wer beset troch de Blokfink (Koolmees). De pearkes binne drok dwaande hun hûs rè te meitsjen foar bewenning. Bekjes fol mei âld smoargens smite se nei bûten.

Himmelje, it is maitiid. Die ùs mem dat èk nèt?

De kofje wurd kâld. De krante leit er hinne. De natûr hâld my yn de besnijing. Wolle jo retirearje, dat kin ek moarnsbetiid… thùs.

Krêften

troch Posted on 2 Comments 1 min read 419 views

Ha jimme dat gefoel ek wol es hân, dat jo nèt mei de meute mei dwaan kinne? Dat kin sawol maatskiplik wèze, oplieding as in gearrin fan omstannichheden. Jieren ha ik der lèst fan hân. Ik kaam yn in oar miljeu telânne. De minsken om my hinne hiene it der dùdlik dreech mei.

Yn dy tiid wie ik net gelokkich. Oan ‘t ùs libben fan de iene op ‘e oare dei folslein in oare draai naam. Der kamen krêften by my boppe driuwen dy ik fan mysels yn de fierste fierte net dreame kint hie. Somstiden kin samar  jo libben op `e kop komme te stean en dan komt it der op oan. Wat doche jo dan? Je ûnder del jaan as wèrom fjuchtsje?  

Do kinst dien krye fan dyn baas as do giest mei grutte tsjinsin nei dyn wurk. Eangst foar feroaringen en ûnwissichheid hawwe wy allegearre.Myn ûnderfining is: weagje de sprong nei hiel wat oars, ek al is dat in grutte gok. Dan komme der krêften boppe, der silst fersteld fan stean en dyn libben sil wer ynhâld krye… 

( Skreun nei in oanlieding ) 

Bomans & Bosshardt

troch Posted on 1 Comment 1 min read 501 views

De telefoan giet. ‘Godfried’ freget as de ‘Majoor’ al oansprekber is. Elke moarndeitemoarn moatte wy by prate. Godfried Bomans en Majoor Bosshardt.

Jierren allyn ha ik twa unyke jonges kinnen leard. De iene in rasechte Amsterdammer en de oare in Fryske jonge fan it platte lân. It wie osa wennen foar de Amsterdammer; hy miste syn femylje mar ek de sted. Yn dy tiid rekken wy yn ‘e kunde. It  klikte foart en daliks. Wy waarden freonen foar it libben.

Foaral de Amsterdammer;  hy wie de âlste fan in hushâlding fan tolve bern. Oeren oan ien koe hy fertelle oer syn bruorren en susters. Hy koe fan alles. It wie in tûzendpoat: kapper, kok en kroegbaas mar altiid eigen baas. Wy hawwe tegearre gûlt mar ek hiel wat ôflake. Alles koene wy oanelkoar kwyt. Wat wy ek bepraten; it bleun under ùs. Sneontemiddeis. Fèste tiid. Dan waard op my rekkene, de hapkes en de drankjes stienen klear en dat jierren oan ien. 

Samar yn ienen, troch in hertoanfal, wie hy der net mear. 

Nea sil de telefoan wer gean foar Majoor Bosshardt en Godfried Bomans. ;-? 

 

Hands reaching across borders

troch Posted on 0 Comments 1 min read 449 views

Ien kear yn it jier ha de Menisten in Broedersschapsdei. Jimme sille wol sizze: “Wat is dat?

Oeral op de wrâld wurd dan oandacht bestege oan de doopsgezinden (Menisten). Op san dei komme wy byelkoar yn alle tsjerken oer de hiele wrâld en hawwe it selde programma. De selde bibelteksten mar ek de selde gebeden en lieten.

Sa ha wy snein nei Ljouwerd west mei in grutte ploech minsken.Het thema fan de tsjinst wie: Hands reaching across borders  (Rik elkoar de hân oer grinzen hinne). De bibeltekst wie ùt Galatièrs 3:28: Joad of Gryk, slaaf of frye, man of frou, dat makket neat ùt. Want jimme binne allegearre mei-elkoar ien yn Kristus.

Dernei binne wy nei it moaie nije gebou fan Tresoar en Afûk setten en koene sa de skiednis fan de Menisten folgje, sawol ùt ùs provinsje as fan ùs lân. Nei in nijsgjirriche ùtliz fan Prof. Piet Visser oer de Menisten ùt it Fryske ferline wat bytiden hiel hilarisk wie (as echte fries om ùtens koe hy der hiel komysk oer ferhelje). Nei dat wy twa ferskate eksposysjes besjoen ha bringt de trein ùs wer thus.

Sa gean wy al debattearjend oan de wyn en de pizza. Binne wy it meielkoar iens? Dat is noch mar de fraach…

Wa wie ùs mem?

troch Posted on 1 Comment 1 min read 380 views

Ik ha myn libbensferhaal op papier set…“, seit myn freondinne tsjin my; “Ik ha it opslein en, as ik er net mear bin, kinne myn bern mar in moai praatsje hâlde op myn kremaasje.” “Wat hast dan opskreun en wer bist sto begong mei dyn ferhaal?” freegje ik.

Wy sitte tegearre te kofjedrinken en krye it oer in freondinne dy `t krekt stoarn is. De bern witte neat fan har allinne dat sy skyt skjin en sekuer wie. Mar oer it werkelike minske “mem” witte sy neat. “En der wol ik foar oppasse…“, seit se en nimt noch mar in bakje kofje. “Hast sto al wat op papier set?” freget se my.  “Nè,” siz ik; “ik bin noch net fan plan om der ùt te stappen en boppe dat de bern kinne my fan binnen en fan bûten.” Heech ùt soene se sizze: “Wat soe sy dizze taspraak moai fûn ha.” Nò ja, dat hoopje ik dan mar…

Efkes letter sitte wy oan in glèske wyn en binne ùs eigen ôfskiedsrede oan it skriuwen. Ik kin wol sizze it binne moaie ferhalen wurden. De titel is al skreun: Wa wie ùs mem?

Tolerânsje

troch Posted on 1 Comment 1 min read 434 views

Ik sit yn in grot folle trein. De reizigers sitte hast by elkoar op ‘e skoat. Ferskate minsken ha noch in plakje fûn om te stean. Tsjin oer my sit in famke. Hja besiket in pizza ùt de doaze te plùzjen. Mar foar dat se begjint te iten docht se de hânnen  gear. Der wurd wat om har hinne gnize. Mar ik ha grut respekt foar har. Dat se dat doarre mei al dy minsken om har hinne. Soe ik dat dyn ha?

Ùs keninginne en har skoandochter doche in holledoek om as sy in moskee besiikje. Wat is der nò op tsjin? Sy toane respekt foar de gebrûken fan it lân. De Amish yn Amerika wolle gjin reflekterende plaatsjes op hun hynder en wein ha. Der wurd bespotlik oer dyn. Okè, foar de feiligens wie it better oars fansels.

En sa giet it mar troch. Wer is de tolerânsje bleaun wer `t ùs lân bekend om wie? Oer dizze unferdraachsums meitsje ik my  somtiden soargen. Soene wy der nèt tsjin yn opstân komme moatte?

Optimisme

troch Posted on 0 Comments 1 min read 550 views

It is sneintemoarn, 11 oere. Wy sitte foar it programma Business Class, myn man en ik. Hy hâld fan dat programma want hy komt ùt it sakelibben. It seit my net safolle. Meastal giet it my boppe de pet. Mar nò wie âld minister Wiegel yn byld. Hy brocht in winsk ùt op de Nederlânske befolking. En ik, ik wie it hielendal mei him iens.

Hy sei; “Ik winskje eltsenien in jier fan folle optimisme.” En der stean ik hielendal achter. Ik kin wol sizze, ik bin op it oarlochspaad tsjin it negativisme. En derom bin ik it nije jier begong yn lytse kring. Myn man wol ek noch wol es swart- wyt tinke en negatyf ùt de hoeke komme.

Op in nijjiersgearkomst hearde ik oars neat as folle lok, seine en sûnens. Fansels is dat ek sa, dat is foar elken ien hiel wichtich. Mar ik winskje jo, hoe beroerd jo omstannichheden somtiden ek binne, “folle optimisme ta.” 

Sille wy meielkoar yn it gewear komme tsjin it negativisme? Dan sil it net lang duorje as de wrâld sil der de fruchten  fan ploaitsje…

Folle seine en frede

troch Posted on 2 Comments 1 min read 467 views

De boadskippen binne yn ‘e hûs, de krystkaarten hingje en it stof is fan de telefysje. It moaie krystkleed fan myn skoanmem is wosken en strutsen en it sulver poetst. Ik bin der klear foar, de bern kinne komme.

Mar bin ik der sèls klear foar om it Kristusbern wolkom te hjitten, freegje ik my ôf. Want dat is dochs it doel fan Kryst: de Man dy ienkear frede brocht yn de wrâld. Ik wit wol, it giet net  om al dy franjes en drokte rûnom dit feest. Mar ha wy noch plak foar Him yn ùs hûzen en yn ùs libbens?

Wit jo wat; ik set er in stoel by…

De lèzers fan myn stikjes en har sibben winskje ik seine Krystdagen en in nij jier fan frede.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien