D’r is meer…

In dak boppe de holle

troch Posted on 3 Comments 1 min read 332 views

Naamloos-1Wylts it lân oeral mei aksjes dwaande is foar help oan de Filepijnen hingje ik fûgelhokjes op. Yn in grutte bistewinkel kaam ik in nijsgjirrich hokje tsjin mei in grien dakje der boppe.

Meist noch wol ien helje.” seit er; “Dat liket sa iel. En sa koste it my fjouwer ritten nei de winkel

Mar no is it klear. Se hingje neist elkoar op ‘e râne fan it sket. Al gau rint it stoarm want yn elk hokje sit in pot nùtsjesmoar. Mar ek yn ‘e fûgelwrâld binne rangen en stânnen. Earst de Blokfinken en dan de Mosken dy geduldich op ôfstân wachtsje.

Wylts ik dwaande bin fiel ik my skuldich; it rûn noch al wat yn ‘e papieren. Hie ik it jild net better bestege kennen oan de minsken op de Filepijnen?

Hja moatte ommers needsakelyk in wente ha mei in dak boppe de holle. En ik meitsje my drok om fûgels dy oeral foer krije kinne. Sawol minske as bist hat in dak boppe de holle nedich, betink ik my.

In dak tsjin de sinne, in dak om te skûljen, in dak om leaf te hawwen

002-2

It dûnsereske

troch Posted on 2 Comments 1 min read 301 views

dunseres“Kinst ek wat opskowe?” sis ik brimstich en draai my noch ris om. Mar se bliuwt mar triuwen en as ik my net oan it bed fêst hâlden hie, hie ik op ‘e grûn lein.

Lilk gean ik oerrein en sjoch ferheard om my hinne. Myn man seit kribbich; “Is er wat?

Nè,” sis ik; “ik dreamde oer in dûnsereske.” mar hy is al lang wer yn dreamelân. 

Sêft op bleate fuotten gean ik nei ûnderen. Ik nim in stoel en gean lyk foar it skilderij sitten. It is deastil om ùs hinne. Allinne it rûzjen fan de wyn is op de eftergrûn.

Ôfrûne simmer ha ik nei in skilderijententoanstelling west fan Anke van der Meer. Eiglik is hja portretskilder mar weaget har ek wol es oan stillibbens. Nei dat ik de rûmte besjoen hie foel myn each op it dûnsereske dat heal yn tsjuster hong. Ik bliuw stokstiif stean; “Dy wol ik hawwe.” nim ik my foar.

Hoe wie it? freget er. “Ien  skilderij sprong er ùt.” sis ik.  “Dan keapest dy dochs?” seit er mei ien each yn ‘e krante. 

Hjoed koe ik har ophelje. Se hat in moai plakje krige.

“Dûnsje do mar,” sis ik; “en doch it ljocht ùt …

DSCN0075-bewerkt

Tegearre diele

troch Posted on 0 Comments 2 min read 313 views

keiIen snein yn de simmer hâlde de menisten in Hagepreek. Dat wol sizze, in tsjinst bûtendoar yn it lân fan boer Yntema te Nijskoat. Dizze tsjinsten komme ùt de tiid doe hja ferfolge waarden om harren leauwen.

Snein wie it wer safier. It waar wurke net mei, de gearkomst waard ferskowe nei de skuorre. Under it gehoor fan de harkers tsjûgen ek de bisten dat se er mei iens wiene. As nèt, fansels. 

It tema fan dizze moarn gie oer Lukas 9Jezus fuoret fiiftûzend minsken mei fiif breaèn en twa fisken en se krigen allegearre sèd. Bern fan de sneinskoalle fan Wergea leine ùt hoe sy tochten wat der hjoeddeis mei bedoeld waard.  

Under de tsjinst makken hja fan doazen underkommens om sa oandacht te freegjen foar bern dy gjin dak boppe de holle hawwe.  Yn de moane July sille  bern fan ferskate tsjerken ùt Wergea sa  de nacht troch bringe om oandacht te freegjen en ùt solidariteitsgefoel foar de bern ùt Midden-Amerika.

Tegearre diele. Wat hâld dat yn foar ùs hjoeddeis?” freget de foargonger.

In frommeske flùstert my ta , “Ik ha noch foar twa wike in ynkommen. Ik bin ûntslein nei in hernia operaasje en myn kontrakt is nèt ferlinge. Ik kin gjin ùtkering krije om dat ik in eigen hûs ha. Mar ferkeapje dyn hûs mar es tsjintwurdich.” Hja sjocht nei de bern dy oan it bouwen binne en tinkt der it harres fan.

Dochs wie it goed om dit fanne moarn mei elkoar te dielen yn it ljocht fan Lukas 9: 11-17.

Op de achtergrûn bâlte lûd  de kij…

Ûnwennigens (2)

troch Posted on 0 Comments 1 min read 278 views

nostalgiaDer oerfalt my somstiden in gefoel fan ûnwennigens. Hawwe jimme dat ek wolris? It is in gefoel dat jo net omskriuwe kinne.

It is in oare ûnwennigens die ik as bern hie. Ùs mem woe de hannen wol es frij hawwe  en sa moast ik yn de fekânsjes ùtfanhûzje by myn pake en beppe yn Terband. Dea ûngelokkich wie ik dan. Ik wie èk noch nei har ferneamd mar se hie neat mei my. Ik like tefolle op myn mem; dy beide koene nèt troch ien doar .

Mar de ûnwennigens dy my hjoeddeis wol es oerfâlt is oars. Ik ha besocht it ùt te plùzjen. Is it in gefoel fan ûngelokkich wèzen? Mar ûngelokkich bin ik net, myn lea hat gjin krupsjes en foar myn âldens kin ik noch best mei dwaan.

“Hasto dat gefoel somstiden èk?” freegje ik myn suster.

,” seit se en fynt it mar in fremde fraach; “Do moast er es ùt, ôflieding moast sto hawwe. Mar dat is gjin befredichjend antwurd foar my.

It wurdboek seit:

Ûnwennigens;
it kin in gemis wêze fan lang ferlyn as langsme nei wat komme sil

 Sille wy it dan mar op it lêste hâlde?

Ierdbeving

troch Posted on 4 Comments 1 min read 308 views

klokTroch donderjend geweld wurd ik wekker. Myn earste gedachte is in ierdbeving is dy hjir nò ek al?

Ik sjoch nei myn man mar dy leit noch op it selde plak wer`t hy lizzen gong is. Ik flean nei underen ta en sykje om ‘e hûn. Wer is dat bist dochs ? Triljend en mei ferwyldere eagen sjoch ik him under de tafel lizzen. Dea benauwd foar swierwaar hat er dekking socht.

Ik sjoch dat de tafel mei de tillevysje ferskoot is. Dan sjoch ik dat de klok fan de muorre fallen is. De Zaanske klok dy ik erft ha fan in leave muoike. Mei barsten geweld is hy mei syn swiere wichten op de grûn del kaam. Deun by de tillevysje lâns, op it stopkoptact fan de Nuon.

Ik gean earst nei de hûn en lis him ùt wat er bard is. “It wie gjin tonger en gjin flûrwurk, hear.” sis ik tsjin him. Ik kry in slik en hy jout him wer del. 

Nei in drip naaimasineoalje tikket de klok fjirder as hie hy nea op de grûn lein. Mar de hûn giet noch altyd mei in bocht om him hinne.

Under Atlas mei de ierdbol op syn holle stiet yn fergulde letters:

“Nu elck syn sin” 

Nò, dat wit ik sa noch nèt…

7.7 prosint

troch Posted on 4 Comments 1 min read 335 views

Binne wy gelokkich?”

Er is ûndersiik dien ûnder de Nederlanders oer lokkich wezen. En 7.7 prosint fan de befolking seit dat hy gelokkich is.

Hja hawwe betrouwen yn it regear en hawwe in protte kontakten. It hat my oan it tinken set. As jo de media leauwe moatte dan is er altiid in protte argewaasje oer overheid, ynkommens en maatskiplike tastânnen.

It hat my fernuvere. Ik hie de yndruk dat in hiel soart minsken hun nèt gelokkich fielden. Mar dat blykt dus nèt sa te wêzen. De fraach is fansels; wèr hat dat undersiik pleats fûn? En by wat foar groepearrings? Giet it allinne om maatskippelik as èk it geastlik wolbefinen? 

Ik ha my sels èk de fraach stelt; Bist sto wol gelokkich?” Ik moat sizze op it stuit wol mar it binne momentopnames. Achternei besjoen bin ik faaks gelokkich west mar beseffe it net. Te drok, te gysten, te healwiis, nèt stil stean by wat ik hie. 

Ik ha my foarnommen om bewuster te libjen en it gelok nèt yn de wei te stean. 

It moat tsien prosint wurde.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien