D’r is meer…

Tegearre diele

troch Posted on 0 Comments 2 min read 499 views

keiIen snein yn de simmer hâlde de menisten in Hagepreek. Dat wol sizze, in tsjinst bûtendoar yn it lân fan boer Yntema te Nijskoat. Dizze tsjinsten komme ùt de tiid doe hja ferfolge waarden om harren leauwen.

Snein wie it wer safier. It waar wurke net mei, de gearkomst waard ferskowe nei de skuorre. Under it gehoor fan de harkers tsjûgen ek de bisten dat se er mei iens wiene. As nèt, fansels. 

It tema fan dizze moarn gie oer Lukas 9Jezus fuoret fiiftûzend minsken mei fiif breaèn en twa fisken en se krigen allegearre sèd. Bern fan de sneinskoalle fan Wergea leine ùt hoe sy tochten wat der hjoeddeis mei bedoeld waard.  

Under de tsjinst makken hja fan doazen underkommens om sa oandacht te freegjen foar bern dy gjin dak boppe de holle hawwe.  Yn de moane July sille  bern fan ferskate tsjerken ùt Wergea sa  de nacht troch bringe om oandacht te freegjen en ùt solidariteitsgefoel foar de bern ùt Midden-Amerika.

Tegearre diele. Wat hâld dat yn foar ùs hjoeddeis?” freget de foargonger.

In frommeske flùstert my ta , “Ik ha noch foar twa wike in ynkommen. Ik bin ûntslein nei in hernia operaasje en myn kontrakt is nèt ferlinge. Ik kin gjin ùtkering krije om dat ik in eigen hûs ha. Mar ferkeapje dyn hûs mar es tsjintwurdich.” Hja sjocht nei de bern dy oan it bouwen binne en tinkt der it harres fan.

Dochs wie it goed om dit fanne moarn mei elkoar te dielen yn it ljocht fan Lukas 9: 11-17.

Op de achtergrûn bâlte lûd  de kij…

Ûnwennigens (2)

troch Posted on 0 Comments 1 min read 445 views

nostalgiaDer oerfalt my somstiden in gefoel fan ûnwennigens. Hawwe jimme dat ek wolris? It is in gefoel dat jo net omskriuwe kinne.

It is in oare ûnwennigens die ik as bern hie. Ùs mem woe de hannen wol es frij hawwe  en sa moast ik yn de fekânsjes ùtfanhûzje by myn pake en beppe yn Terband. Dea ûngelokkich wie ik dan. Ik wie èk noch nei har ferneamd mar se hie neat mei my. Ik like tefolle op myn mem; dy beide koene nèt troch ien doar .

Mar de ûnwennigens dy my hjoeddeis wol es oerfâlt is oars. Ik ha besocht it ùt te plùzjen. Is it in gefoel fan ûngelokkich wèzen? Mar ûngelokkich bin ik net, myn lea hat gjin krupsjes en foar myn âldens kin ik noch best mei dwaan.

“Hasto dat gefoel somstiden èk?” freegje ik myn suster.

,” seit se en fynt it mar in fremde fraach; “Do moast er es ùt, ôflieding moast sto hawwe. Mar dat is gjin befredichjend antwurd foar my.

It wurdboek seit:

Ûnwennigens;
it kin in gemis wêze fan lang ferlyn as langsme nei wat komme sil

 Sille wy it dan mar op it lêste hâlde?

Ierdbeving

troch Posted on 4 Comments 1 min read 502 views

klokTroch donderjend geweld wurd ik wekker. Myn earste gedachte is in ierdbeving is dy hjir nò ek al?

Ik sjoch nei myn man mar dy leit noch op it selde plak wer`t hy lizzen gong is. Ik flean nei underen ta en sykje om ‘e hûn. Wer is dat bist dochs ? Triljend en mei ferwyldere eagen sjoch ik him under de tafel lizzen. Dea benauwd foar swierwaar hat er dekking socht.

Ik sjoch dat de tafel mei de tillevysje ferskoot is. Dan sjoch ik dat de klok fan de muorre fallen is. De Zaanske klok dy ik erft ha fan in leave muoike. Mei barsten geweld is hy mei syn swiere wichten op de grûn del kaam. Deun by de tillevysje lâns, op it stopkoptact fan de Nuon.

Ik gean earst nei de hûn en lis him ùt wat er bard is. “It wie gjin tonger en gjin flûrwurk, hear.” sis ik tsjin him. Ik kry in slik en hy jout him wer del. 

Nei in drip naaimasineoalje tikket de klok fjirder as hie hy nea op de grûn lein. Mar de hûn giet noch altyd mei in bocht om him hinne.

Under Atlas mei de ierdbol op syn holle stiet yn fergulde letters:

“Nu elck syn sin” 

Nò, dat wit ik sa noch nèt…

7.7 prosint

troch Posted on 4 Comments 1 min read 541 views

Binne wy gelokkich?”

Er is ûndersiik dien ûnder de Nederlanders oer lokkich wezen. En 7.7 prosint fan de befolking seit dat hy gelokkich is.

Hja hawwe betrouwen yn it regear en hawwe in protte kontakten. It hat my oan it tinken set. As jo de media leauwe moatte dan is er altiid in protte argewaasje oer overheid, ynkommens en maatskiplike tastânnen.

It hat my fernuvere. Ik hie de yndruk dat in hiel soart minsken hun nèt gelokkich fielden. Mar dat blykt dus nèt sa te wêzen. De fraach is fansels; wèr hat dat undersiik pleats fûn? En by wat foar groepearrings? Giet it allinne om maatskippelik as èk it geastlik wolbefinen? 

Ik ha my sels èk de fraach stelt; Bist sto wol gelokkich?” Ik moat sizze op it stuit wol mar it binne momentopnames. Achternei besjoen bin ik faaks gelokkich west mar beseffe it net. Te drok, te gysten, te healwiis, nèt stil stean by wat ik hie. 

Ik ha my foarnommen om bewuster te libjen en it gelok nèt yn de wei te stean. 

It moat tsien prosint wurde.

Podiumgast

troch Posted on 0 Comments 1 min read 422 views

Sa nò en dan ha de Menisten in podiumgast yn de Fermanje. Ien dy mei de foargonger de tsjinst fersoarget.

Dizze kear wie it de wethâlder fan Sosjale Saken. De hiele tsjinst stie yn it teken fan omsjen nei elkoar. Nei oanlieding fan Matteüs 25: 1-25  de gelikenissen fan de tsien fammen en de talinten.

Berne en opgroeid yn ‘e middenklasse ferhelle hy oer syn ôfkomst. Syn heit hie graach hân dat hy him opfâlge hie as bakker mar der fielde hy neat foar. En sa is hy syn eigen wei gong. Mar it sosjale gefoel fan thus is bleaun.

Wat is no moaier in baan te finen mei de idealen dy jo hawwe? Hy moat besluten nimme dy somtiden tsjin syn gefoelens yn gean. Yn tiden fan wurkleazens  en achterùtgong is dat tige dreech om dy saken yn jin portefûlje te hawwen.

“Wy sille net mear op de oerheid rekkenje kinne. Der komme nije tiden oan. Fan kreatyf wêzen, kânsen brûke en ferantwurdlikens nimme.” folges de wethâlder. “Mar foaral nei elkoar omsjen. Sawol sosjaal as ùt kristelik eachpunt. Wy sille elkoar nedich hawwe.

Dizze podiumgast mei wol wèr es komme. Hy hat ùs noch in protte ùt te lizzen.

Nei ôfrin waard de kofje kâld. De discusje leage d’r nèt om.

Tinkdei

troch Posted on 4 Comments 1 min read 546 views

Der falt in kaart troch de brievebus mei in wite roas der op. Ik pak him op. It sil wol in ùtnoeging wèze foar in barbeque dat hjoed de dei wisânsje is. As in ùtnoeging fan in breidspear dy hun sulveren as gouden brulloft fiere wol. Dat hat mei ùs jierren te krijen en komt gauris foar.

Mar it is wat oars. Ik doch de slûf iepen en ha it efkes dreech. Der stiet “Dei minsken. Hjir in kaartsje ta oantinken oan jim âldste soan. Moarn is it syn tsjerdei en sa`n dei bringt altiid in bulte oantinkens  mei oan him. Folle sterkte tawinske.”

Wat binne der dochs leave minsken …

Dizze kaart komt by de oare oantinkens yn in spesjaal album. 

Deun by dy sels

troch Posted on 1 Comment 1 min read 476 views

Sa as eltse simmer mochten wy wer in tsjinst fersoargje yn de Rotonde Tsjerke fan Tsjalbert. Yn it kader fan oekumenyske tsjinsten geane minsken fan ferskate kleuren foar.

Nei oanlieding fan de tekst ùt Romeinen 12;2 (“U moet andere mensen worden met een nieuwe gezindheid“) hiene wy as tema: “Wie nooit van mening is veranderd, heeft zelden iets geleerd”.

Sa wol op it med fan leauwen as maatskippelik moatte we doarre te feroarjen. Min moat somtiden troch skea en skande leare om jo miening by te stellen. Troch de jierren hinne binne wy grutbrocht mei it tinken “sa is it en net oars”.  Troch dy strakkens binne hushâldings, houliken en op it tsjerklike med spjaltings kaam. Noch sjogge wy der de gefolgen fan. Do en ik, wy moatte ùs oanpasse, meigean mei de tiid en nèt stykjen bliuwe wat eartiids wie. Mar bliuw wol altyd deun by dy sels.

Wie nooit van mening is veranderd, heeft zelden iets geleerd.

Jonges, jimme mem moat noch in soart leare mar se docht har bèst… 

Momint fan Lok

troch Posted on 0 Comments 1 min read 374 views

Ik sit yn de tùn. It is deastil om my hinne. De minsken yn myn omjouwing binne der op ùt. Ik bin allinne. De fûgels hawwe it alderheislikste drok. De âlders fan it jonge guod fleane har de fearren ùt it gat: it is spitsoere. Mar alles giet mei uterste sekuerens. As mem blokfink mei in dikke rûp yn de bek har troch it gatsje fan it fûgelhùske wringt, sit heit der boppe op ek mei in bek fol, te wachtsje oant sy har jongen fuorre hat.

Wat ha ik der grutte bewûndering foar wat in dissipline. Efkes wurd de rèst fersteurtd en brekt de hel los: twa eksters komme lâns. Heit en Mem steane paraat en en al gau is it wer rèstich. De kat fan de buorlju docht syn deistich kuierke. Nei dat Max him rimpen fuort jage hat is it wer stil.  In momint fan Lok; wat wol ik noch mear?

Sa mar yn ienen giet it troch my hinne: 

Sels de mosk hat in wente fûn en
de swel in eigen nêst 
dèr`t er syn jongen bergje kin
by Jo alters, Heare Almachtich
myn kening en myn God.

Keninginnedei

troch Posted on 5 Comments 1 min read 489 views

Keninginnedei  30 april 1960.

Ùs âlste soan is berne. Folgens de hûsdokter soe hy op 5 meie it libbensljocht sjen. It waard Keninginnedei. Mei in lokwinsk fan Keninginne Juliana (wie nèt altiid sa)  in dûbel feest, fansels. Hy sels fûn der letter neat oan want alle oandacht gong nei de festiviteiten. De jierdei begong iere betiid mei presintsjes en femylje besite. It wie feest, san dei.

Njoggen- en fjirtich jier mochten wy syn jierdei fiere. Troch in hertstilstân kaam er samar in ein oan dit libben. Keninginnedei sil foar ùs noait mear weze sa as it wie. It is in feestdei wurden mei oranje ballonnen oan swarte toutsjes, fûgels dy falsk sjonge en de sinne lit him san dei net sjen.

En dochs  sille wy altyd dizze dei fiere. Mei ùs dierberen.

1960-2009.

Glês-yn-lead

troch Posted on 7 Comments 1 min read 613 views

Der sit in famke fan san tretsjen jier foaroan yn de grutte ymposante Doelhoftsjerke (op Maps) fan Âldeboarn. It is 15 april 1948. Der sil in grut glês-yn-lead raam ûntbleate wurde. De tsjerke sit grotfol mei ynwenners fan de omlizzende doarpen ùt de gemeente (doe noch) Utingeradiel.

Hun boargemaster, Jhr. Mr. Paul Marinus van Baerd van Sminia (hjir mear; twadde alinea), sil betocht wurde. Hy is op de Befrijingsdei fan Fryslân -15 april 1945- yn Dùtslân deasjitten. En sa wolle de ynwenners mei in raam hun boargemaster earje. Onder it oargelspyljen fan “Abide with me” waard it raam troch de twa soanen Hobbe en Frans onthulle.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ik wie der djip fan under yndruk, dat wit ik noch hiel goed. Nò siet ik der wer en belibbe op nij de unthulling fan it jier 1948. It raam is troch de beide skoallen fan it doarp adopteare. Elts jier wurd op 15 april de boargemaster betocht troch skoalbern en ynwenners mei in krâns en sels makke gedichten. Nei in minùt stilte en it sjongen fan it “Wilhelmus” kaam er in ein oan dizze gearkomste. 

As âld Boarnster leit dit barren my tige oan it hert. Salang as ik kin sil ik der by wèze…

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien