Wêrom sjen

troch Posted on 1 Comment 1 min read 267 views

ut-hus“Kin mem ek in pear dagen komme?” freget er.

“Hoe sa?” sis ik.

Nò, d’r moat safolle barre. De baairomte moat ferve en de tùn moat nedich dien wurde. En twa kinne mear dan ien.

“Nò, dan moat dat mar. sis ik en skow myn eigen plannen opside. En sa sit ik in pear oeren letter yn de trein.

“Wat pakke wy earst oan?” freegje ik nei dat wy bypraten binne.

Earst de tùn mar. It is  nò moai waar.” seit er.

En sa gean wy efkes letter los. Nei dat de dei linget begjin ik myn rech te fielen; it jongste is er ôf . Mei sa nò en dan oerlis en oanwizingen sjit it aerdich op. 

Sille wij mar es kofje drinke?” freget er gauris.

Ûnder it skreppen troch prate wy oer eartiids. Oer syn jonkheid, skoalle en âldershûs. Foarfallen dy him nò noch yn de besnijing hâlde en ik gjin weet fan hân ha. Gefoelens fan ‘dat hie oars moatten’ fleane troch myn tinzen.

Hy wie de tredde en wy siten yn de dreechste tiid fan ùs libben. Hat hy wol genoch leafde en omtinken hân?” freegje ik my ôf. Koe ik it noch mar es oer dwaan. Dan soe it al oars gean.

Hy bringt my nei de trein en mei de earmen om my hinne seit er; “Wat ha wy it moai hân hè, mem?

En de baairomte? Die komt letter wol.

Anke

troch Posted on 0 Comments 1 min read 234 views

003lytsHoe vind je het?” freget se. Yn grutte spanning sjocht se my oan.

Anke hat ùs soan skildere. Se hat yn Amsterdam in oplieding folge, spesjaal yn portretskilderjen.

Trouwens, se is fan àlle merken thùs. Set har foar de piano en elke genre spilet se.

In jier as wat allyn ha ik har kinnen leard. Se hie wat oer har wat my oan luts. Wat wit ik net dat ha jo somtiden mei sommige types. Jo kinne net ferklearje wêrom.  It is de klean nèt mar ek it kapsel nèt. It komt fan binnenùt.

Hjoeddeis hâld se in eksposysje fan har wurken yn de Vasthi- Hoeve yn Gersleat

“Hoe vind je het? Is het wat treffend? freget se noch es. Ik pak it ùt en wurd opslach emosjeneel. It is in treffend byld fan ùs soan. In pear jier allyn stoar hy ûnferwachts troch in hertoanfal.

Hy sjocht my oan mei in glimke om de mûle. In bytsje foaroer mei in sigretsje tusken de fingers. Op dat stuit hearde ik him dùdlik sizzen; “In knappe fint hè, mem? 002lyts

“Hoe hast dat foar elkoar krige?” sis ik tsjin har. Door dat ik hem heb ontmoet en hem een beetje heb leren kennen.” seit se. 

Anke,  famke. Do moast yn it Rijks Museum hingje. Alle ferneamde skilderijen sille der neist ferblikke.

Ûnwennigens (2)

troch Posted on 0 Comments 1 min read 196 views

nostalgiaDer oerfalt my somstiden in gefoel fan ûnwennigens. Hawwe jimme dat ek wolris? It is in gefoel dat jo net omskriuwe kinne.

It is in oare ûnwennigens die ik as bern hie. Ùs mem woe de hannen wol es frij hawwe  en sa moast ik yn de fekânsjes ùtfanhûzje by myn pake en beppe yn Terband. Dea ûngelokkich wie ik dan. Ik wie èk noch nei har ferneamd mar se hie neat mei my. Ik like tefolle op myn mem; dy beide koene nèt troch ien doar .

Mar de ûnwennigens dy my hjoeddeis wol es oerfâlt is oars. Ik ha besocht it ùt te plùzjen. Is it in gefoel fan ûngelokkich wèzen? Mar ûngelokkich bin ik net, myn lea hat gjin krupsjes en foar myn âldens kin ik noch best mei dwaan.

“Hasto dat gefoel somstiden èk?” freegje ik myn suster.

,” seit se en fynt it mar in fremde fraach; “Do moast er es ùt, ôflieding moast sto hawwe. Mar dat is gjin befredichjend antwurd foar my.

It wurdboek seit:

Ûnwennigens;
it kin in gemis wêze fan lang ferlyn as langsme nei wat komme sil

 Sille wy it dan mar op it lêste hâlde?

Beltsjelellers

troch Posted on 0 Comments 2 min read 244 views

dingdongMei in ôfgriislik lûd giet de doarbel. Wit hoe faak sis ik tsjin myn man; “Doch es wat oan it lûd fan dat ding.

Der komt by: wy hawwe beltsjelellers. In stik as wat opslûpende bern skilje te pas en te oanpas oan. En dan is ùs Max net te hâlden want se komme ommers op syn terrein. De heit fan it iene jonkje ha ik er al es op oan sprutsen. Mar hy koe hast net bykomme fan `t laitsjen. “Jo binne dochs ek jong west nèt?” seit er.

Mar it ploechje wurd grutter en boazet oan. It is nò safier dat wy hawwe de belle ôfsetten. Myn man woe der al stroom opsette mar dat ha ik keare kinnen.

De besite kloppet nò op de finsters. Foar ien ding is it better wurden: we hawwe gjin streamferkeapers mear.

Juster wie it wèr raak. De buorman en de mem fan ien fan de jonges krigen slaande deilis. Hoe ik it doarde wit ik net mar ik sprong er tusken. “Kom yn ‘e hûs. rôp ik; “Dan sille wy der yn alle rèst oer prate.

Eefkes letter sit ik mei de plysje, de buorman en de mem te oerlizzen hoe wy dit yn alle frede oplosse kinne.

Ik wit noch goed hoe ik as lyts famke my der ek oan skuldich makke. Dat moatte wy as folwoeksenen nea ferjitte betink ik my.

Nei in hertlik ôfskie en in foldien gefoel set ik de doarbel wer oan.

Ferfarre

troch Posted on 0 Comments 1 min read 173 views

penthouseIk wol op in flat.” seit se. We steane yn in lange rigele foar de kassa fan in tùnkerij.

Wêrom?” sis ik; “Ha jo je nocht fan de tùn?

Ach hearkes… al lang.” seit se; “Mar hy derbûten wol op de grûn wenjen bliuwe.” Ik sjoch in man stean mei trije sekken modder op de pakjedrager. “Hy is sljocht op de tùn mar wat dwaan, hò mar.” Se snuuft en sjocht mei minachting nei de man bûten.

Se is oan bar en de rigele skowt op.

Hawwe jo ek in klantenkaart?” freget it kassafrommiske. “Ach heden; nè. Dy ha ik thùs lizzen mar lit mar sitte, wy ferfarre ynkoartens.

Mar werom al dat blomme-ark oan te skaffen?” kin ik noch krêkt freegje. “Dat is myn polityk.” seit se; “Hy kriget aanst syn nocht wol fan it fytsen. Sa meitsje ik him ryp foar in flat.

Giet it, leave?” freget se en set har oankeap op syn pakjedrager.

Ik gean nei hûs en wol èk yn in flat. Altyd dat gewrot yn dy tùn wurd my èk te folle. Mar hoe sis ik it thùs? Hy sil wol sizze; “Dan giest allinich mar. En de hûn? As dy der nachts ùt moat? Moat ik dan elke nacht mei de lift fan boppen nei ûnderen?

Eefkes letter kom ik se wer tsjin. Hy rûngear foaroer neist de fyts en sy swierich foar him ùt.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien