Minsken

Leger des Heils

troch Posted on 2 Comments 1 min read 591 views

De wite slûffe fan it Leger des Heils leit wer op de doarmatte. Se fine dat ik myn kleankast opromje moat. Eltse maitiid sette se my wer foar it blok.

Ik ha wat mei it leger. Se doche sa safolle goeds foar minsken dy it minder ha as ik, dat ik my altiid skuldich fiel. It ienichste wat ik dwaan kin is kleankasten leechhelje. Mar dan komt it; ik liz op è knibbels foar de kast. De hiele brot moat er mar ùt en dan skiftsje. It iene kleanstik nei it oare giet troch myn hannen. Elk hat syn ferhaal; dat blûske ha ik droegen mei in brulloft en dy trui krige ik fan in dierbre freondinne.

Nei in skoft sjoch ik dat alles wer netsjes yn de kast leit. Mar dy sek dan fan it Leger, dy leit fergetten earne op 'e grûn. Dan mar nei myn man syn kleankast, der leit fest wol wat yn. Hy is net san ien fan de lèste mode en trants hat hy gjin weet fan. Op it ein fan de moarn stiet de sek op 'e stoepe. Ik ha in foldien gefoel want ik ha dochs wat foar myn meiminske dien.

"Wer is myn âlde broek en dy noflike trui?" ropt myn man. "Moast mar goed siikje", siz ik; "Do list altiid alles slingerje..."

Foto: ANP/Parool

In bliid minskebern

troch Posted on 0 Comments 1 min read 456 views

We hawwe besite hân fan in freon dy wy al hjirren kinne. Altiid gesellich, we hawwe hiel wat te bepraten. Mar it praat wurd dreger. Hoe langer hy bliuwt, hoe swieder it  petear wurd.

It giet oer hoe dreech de âlde minsken it tsjintwurrich ha. Oer de fersjennings foar âlderen en hoe djûr as alles wurden is. Sa giet it petear fjirder en it wurd al swier setteger. Lang om let gryp ik yn; ik kin it net mear oanhearre. Ik begjin op te somjen hoe goed as wy it hawwe yn ùs lân. Ien ding ha ik ôfgryslik de pest oan: negativisme.

Myn man wol ek noch wol ris dy kant ùt skeie as hy foar it sjoernaal sit. Mar ik gean net mei; ik ferpof it. It falt net altiid mei fansels as alles je tsjin sit. Mar dochs besiikje ik tsjin alles yn posityf te bliuwe. Ik sjoch mar nei de lytse dingen om my hinne. Sa as ùs fûgelhokjes dy wer bewenne binne en it jonge grien komt ek al wer ùt de grûn. Ik nim my foar een in bliid minskebern te bliuwen, wat se ek om my hinne sizze.

Wez in sinnestriel in oar hat er ferlet fan, witte  jim noch...

De Bân

troch Posted on 0 Comments 1 min read 432 views

Der sitte wy dan mei sân man om de tafel. Ien kear yn 'e moanne binne wy  drok dwaande mei it tsjerkeblèdsje. It is klearebarre frijwilligerswurk. Dizze minsken binne dan ek allegearre yn de 'fut'.

De iene is oan it nietsjen en de oaren binne oan it tearen. It is in bûnt selsskip fan froulje en manlju. Der sit in âld hushâldskoalle learares by, in haad fan in basis skoalle, in âld direkteur fan in suvelfebryk, in ex dûmny en dan ien ùt de horeka en in lytse selsstannige.

Wylts wy sa dwaande binne wurd er fan alles bepraat en wiidweidich behândele. De ien besjocht it sa en de oare sa. De tsûnami  yn Japan, Libië mar ek de wrâldpolityk: fan alles giet oer de tafel. Ek Obama, frou Merkel , Sarcozy en de libbensgenieter Berlusconie,  mar ek ùs eigen regear fansels binne al es op it plusenkleed west. Hja komme allgearre oan bod. En wy ?

Wy witte alles better fansels...

Ek it kofjeskoft is tige gesellich  mar" De Bân" is klear en wy binne wer op 'e hichte fan wat der yn 'e wrâld spilet. Oant oer fjouwer wike dan,  minsken!

Wrâld-Frouljusdei 8-3-2011

troch Posted on 0 Comments 1 min read 427 views

Oer de hiele wrâld fiere wy hjoed frouljusdei. Nò ja... de hiele wrâld? Wie dat mar wier. It giet om emansipaasje om gelikense rjuchten foar man en frou.

Om mar ticht by hûs te bliuwen; noch net sa folle jirren ferlyn woe myn freondinne in hûs keapje. Sy frege ferskate makelders as hja wat gaadliks foar har hienen. Nei dat se neat fan hun hearre lieten gong sy der sels efteroan.  Wat wie it kommentaar? Se tochten dat sy net serieus wie want sy wie in frou...

Ik wit wol; der is al in protte feroare, lokkich. Mar noch altiid binne de froulju yn mindertal. Sawol yn it Regear as bygelyks yn Steaten en Gemeenten. En dan noch as sy it selde wurk doche as de man wurre sy der minder foar beleane.

Bytiden tink ik ek wol ris, de froulje fine hun earste ferantwurding thùs en dan de karrière. Dat is it ûnderskied tusken man en frou. Miskien sit it yn it oergefoel yn de genen! Dochs binne wy op de goeie wei mar it sil noch wol in pear generaasjes duorje foar dat it lyk lutsen is tusken dy beide seksegenoaten.

Kom op froulje , ùs striid is by lange nei noch net striden!

Wrâld-Frouljusdei 8-3-2011

troch Posted on 0 Comments 1 min read 426 views

Oer de hiele wrâld fiere wy hjoed frouljusdei. Nò ja... de hiele wrâld? Wie dat mar wier. It giet om emansipaasje om gelikense rjuchten foar man en frou.

Om mar ticht by hûs te bliuwen; noch net sa folle jirren ferlyn woe myn freondinne in hûs keapje. Sy frege ferskate makelders as hja wat gaadliks foar har hienen. Nei dat se neat fan hun hearre lieten gong sy der sels efteroan.  Wat wie it kommentaar? Se tochten dat sy net serieus wie want sy wie in frou...

Ik wit wol; der is al in protte feroare, lokkich. Mar noch altiid binne de froulju yn mindertal. Sawol yn it Regear as bygelyks yn Steaten en Gemeenten. En dan noch as sy it selde wurk doche as de man wurre sy der minder foar beleane.

Bytiden tink ik ek wol ris, de froulje fine hun earste ferantwurding thùs en dan de karrière. Dat is it ûnderskied tusken man en frou. Miskien sit it yn it oergefoel yn de genen! Dochs binne wy op de goeie wei mar it sil noch wol in pear generaasjes duorje foar dat it lyk lutsen is tusken dy beide seksegenoaten.

Kom op froulje , ùs striid is by lange nei noch net striden!

Steateferkiezings

troch Posted on 1 Comment 1 min read 447 views

Woansdeis 2 maart is it wer safier; dan meie wy wer in kar utbringe foar ùs provinsje. Wa moat ik nò stimme? Binne jimme der al ùt?

Wy hawwe in kandidadenlist list krige dat der net omliicht. Ùt tretsjen partyen kinne wy in kar meitsje en ik kin der net ien fan. Se ha allegearre wat goeds yn hun findel wer ik achter stean mar ek saken der`t ik it hielendal net mei iens bin. En dan noch stim ik altiid op in frou, ek der moat ik omsykje. Keardels stean der genoch op mar froulje binne wer yn mindertal.  Dochs wol ik myn stim ùtbringe dat is in ferwurvenheid wer`t eartiids foar striden is. Mar welke ik bin der noch net ùt.

Ik bin yn earen en sinen in Friezinne werom dan net kieze foar ùs eigen fryske party, ik bin der ùt... As  dochs net?



1.1.2.

troch Posted on 0 Comments 2 min read 496 views

Ik nim rislewaasjes om op bed te gean. It hat in lange dei west en ik ha myn nocht. Max, ùs hûn, giet al foar my ùt en jowt him noflik del yn syn grutte stoel. Myn man is in nachtbraker en wol perfoarst Pauw en Witteman sjen.

Ik jow my del en lèz in boek. Mar  it steurt my; der stiet in auto foar hûs mei draaiende moter en de ljochten oan. Foar de safolste kear fan bed ôf ik wurt nijsgjirrich. Wa soe der ynsitte? Gjin babbelegûchjes ik gean wer op bed. Mar de moter bliuwt draaien. Ik  freegje my ôf soe der in fryend pearke yn sitte? Ik ha der alle begrip foar, ik bin ek jong west. Mar wy hiene der ljouwer gjin ljocht by en sochten siiddykjes op.

Sa liz ik te mimerjen en wur al nijsgjirricher. It boek kin my net mear boeie en ik betink my wat foar minsken yn dy auto sitte. Dochs doogt it net en ik skilje 1.1.2. In aerdiche plysjeman stiet my te wurd en sil lâns komme. Efkes letter komme der twa plysjeauto`s oan mei fjouwer man. Nei dat se mei bûslântearnen alles besjoen ha geane se foart. De auto wie leech, in bernestuoltsje efter yn. En de eigner, hy sil der wol raer mei oanklaud wèze.........

Wat binne dat foar minsken west? Ik sil it wol nea te witten komme de auto stiet der noch as stille tsjûge.

Mar myn ùtstjûring wie spannender dan  dy fan Pauw en Witteman, dat is wis.


Earmhûs

troch Posted on 0 Comments 1 min read 507 views
foto: kroniek van enkhuizen
foto: kroniek van enkhuizen

Fan ôf it skoalplein seagen wy ùt op in earmhûs. Op in bank foar it hûs siten altiid prûmkjende âlde mantsjes en in handikapte jonge. Waar as gjin waar, sy siten bûten jier yn jier ùt.

Sa ùs ferteld waart moast it hûs skjin bliuwe. De jonge wie in wees mar waart by de âlde minsken poate. It byld fan dy  âlde mântsjes en dy jonge op de bank sil ik nea ferjitte. Letter binne de earmhùzen yn  Fryslân slùten en binne de minsken nei gruttere opfangfsintrums gong sa as Nieuw Friesburg op it Hearrenfean.

Dat byld fan dat earmhûs krige ik foar myn eagen by de iepening fan in spiksplinter fersoargingshûs. It kontrast wie grut neat ûntbruts er oan. Der wie in swimbad, fisiotherapy, gymnastykseal, apteek en in soart ûntspanning foar de âlde minsken. Prachtige oanleunwennings en aparteminten. Hiel moai fansels foar eltsenien.

Mar wat hie ik dat dy âlde mantsjes en dy handikapte jonge fan herte gunt.

Mar tiden hawwe tiden.

Fjirdepartsje brèa

troch Posted on 1 Comment 1 min read 520 views
Fedde Schurer
Fedde Schurer

Der stiet in grutte brede man foar my mei in hiel bosk wyld griis hier. Hy benimt my it hiele  ùtsicht. Ik stean yn in bakkerswinkel te wachtsjen. De winkel stiet grotfol mei  klanten. Doe destiids,  koene jo noch gjin nûmerke lûke.

In jong ding stiet achter de toanbank en docht o sa har best. Dan is de grutte grize man oan bar. Hy seit mei  in swiere stimme wat hielendal by syn lea past: "Ik wol in sniend fjirde partsje brea". Se sjocht him ûnnoazel oan en begrypt him net.

Dan seit hy it noch ris; "Ik wol in sniend fjirde partsje brea... "

Der komt reuring ûnder de wachtsjende klanten mar hy hâld fol. Ik bin hielendal net hastich mear. Ik fyn it geweldich dat ien sa op syn strepen stiet en him net ôfliede lit troch fûterjende minsken. Nei dat hy it noch ris sein hat seit hy tsjin it ferbouwerearre fanke; "Iet it sels mar op" en foart wie der. Dat byld fan dizze yndrukwekkende figuer stiet my noch dùdlik foar de geast.

Dy man mei syn ymposant postuur en wyld bosk hier wie Fedde Schurer, dichter en skriuwer  fan Fryslân. De bewûndering foar dizze man is doe des tiids ûnstean en troch de tiid allinne mar oanboaze.

 

Sjoch ek: Jierwiksel 2010-2011

Taksyferfier

troch Posted on 0 Comments 2 min read 454 views

De taksysjauffeur seit tsjin my dat hy noch nei it sikenhûs moat op bisite. Op myn fraach as it  earnstich is skothollet hy. "Myn frou hat M.S. en hat er boarstkanker by krige. Se hat hege koarts in onstekking is er by kaam." Op myn fraach as hy him wat redde kin seit er; "Ik ha noch in dochter thùs mar dy bern ha ek hun eigen libben." Ik ha mei de man te dwaan. Hy liket  my o sa iensum. "Sterkte", siz ik. In ôfsage sizwize, ik wit it, mar wat moat ik oars ?

Wy, myn man en ik, ha taksyferfier. In prachtige ùtfining fan doar tot doar. Ùtfûn troch de gemeente wer`t wy wenje.  Sa litte wy ùs ride troch ferskate sjaufeurs. Sawol froulju as manlju , jong as âld in dieltiidbaan as fèst yn `t tsjinst. En sa ha ik al hiel wat minsken kinnen leard. En omdat it minske my altiid yn de besnying hâld begjin ik by Dokkum om mei in praatsje. En de measten wurdearje dat; dat der ien is dy`t interesse hat foar hun persoanlik dwaan en litten. Sommige froulju fertelle my dat sy dit baantsje er by doche om de bern studearje te litten. As ik  hja letter tref ferteld sy my grutsk dat de soan "cum laude" slagge is. En dan bin ik bliid foar har. Sy hat er hiel wat ritsjes mei de taksy foar oer ha moatten.

Dizze taksy ûndernimmer hat wol oer de hûnderd sjaufeurs. Ik moat noch hiel wat ritsjes meitsje om it minske achter de sjaufeu(r)(se) kinne te learen...

"Wer sille wy moarn hinne?", freegje ik myn man? Hy sjocht my fremd oan; wol se al wer foart!