Frijheid

troch Posted on 0 Comments 1 min read 320 views

parallel-parking32“Sy moat rijles ha.” sei myn skoanheit tsjin myn man.

Wêrom?” sei hy; “Ik ryd har oerâl hinne.

Sy moat selsstannich wurde. Der kinst allinne mar baat by fine. 

Dat wie yn 1958. Myn skoanheit wie syn tiid fier foar ùt. Mar foar dat ik myn earste auto krige moast er hiel wat wetter troch de sè spiele.

Mei in bern achterop de fyts, ien foarop en fan de tredde swier yn ferwachting fietste ik troch de drokste strjitten fan myn wenplak. Oant ik in botsing krige op in drok kruspunt. In freon fan ùs seach dat en sa krige ik al gau in healsliten auto.

Ach, wat wie ik der bliid mei. Heit en men ophelje, de bern nei sport of it swimbad bringe en mei freondinnen der op ùt. Wie de auto tenein, dan kaam er in oare twaddehâns. Sa ha ik er hiel wat fersliten. 

Doe kaam er in bestelbus dy folle grutter en langer wie. “Dy is funksjoneler.” seine de soanen.

It earste ûngemak krige ik op it krùspunt EarsterwâldeAppelskea. Myn broer Pieter mei de foet yn`t gips, myn suster Tsjerkje  de kaak stikken. Geart  hat wiken kreupele. En ik kaam er goed foar wei. Allinne: ik ha nea wer riden want de manlju woenen in noch gruttere folkswein.

En nò lit ik my ride en freegje my ôf: wer is myn frijheid bleun?

Naivens, noflikens as needsaak

troch Posted on 2 Comments 1 min read 359 views

tegelWat betelje jimme oan hier?” freegje ik myn skoansuster.

Se sjocht myn broer oan. “Wist sto dat?”

“Nè, ik soe it net witte.” seit er; “Ùs Geale docht de boekhâlding.”

We hawwe ek wer hiersferheging krige.” sis ik tsjin myn suster; “Hoefolle hasto krige?”

“Ik soe it net witte. seit se; “Jappie rêd him der mei.

Yn dy tiid doe ik in winkel hie kamen wol gauris frouljesklanten mei de fraach; “Hoe moat ik mei in sjek betelje? Hun man regelde de sinteraasje.

Foaral myn generaasje liet dat oan de man oer. Ik ha my der altyd tsjin ferset. It betsjutte ôfhinklikens. En ik woe oan net ien ferantwurding ôflizze moatte.

As ùs mem ien kear yn it jier om in permanentsje gong moast se ùs heit freegje om sinten. Dat wie doe des tiids de normaalste saak fan de wrâld. De froulje wiene allinnich foar de bern en de tûzend dingen die gjin namme hienen.

Lokkich binne de tiden feroare en binne wy lykweardich wurden. Mar jo binne noait te âld om te learen. Sa lang as it kadaster noch goed wurket is it noch nèt te let.

Is it noflikens, naivens  as needsaak fan myn generaasje?

Fertriet

troch Posted on 0 Comments 1 min read 385 views

frisoJuster kamen wy te witten dat Prins Friso oan de gefolgen fan in sky ûngemak ferstoarn is. Nei moannen fan hope en ferwachtings is it foarbij. Wy libje mei de Keninklike femylje mei.

Ek wy hawwe trije jongens wer fan de âldste troch in hertoanfal ferstoarn is. Dêrom kinne wy ùs goed ynlibje yn it fertriet wat dit jaan moat.

In bern ferlize kom jo nea wer oerhinne. It kriget nei ferrin fan de tiid in plakje. De goeie neitinkens sille de oerhân krije mar de pine sil bliuwe.

Folle kreft tawinske foar de neibesteanden.

 Troch Tiden hawwe Tiden.

Kleme

troch Posted on 2 Comments 1 min read 374 views

cursorIt is mids yn `e nacht. Ik bin klear wekker en kin my net mear deljaan.

Hoe soe it mei de soanen gean? Ik ha in skofke neat fan hun heard. No ik dochs achter it skerm sit moat ik mar efkes kontakt siikje. Myn man sliept as in poep en Max is ek allang yn it hûnedreamen lân.

Earst mar efkes chatte mei de iene soan, dy libbet meastal ‘s nachts.

Hoe wie dyn snein?” sil ik sizze. Dat is altyd in goeie ynkommer. Stoef sit ik nei it skerm te sjen. Mar der komt gjin asem. Noch mar es besykje. Miskyn sit hy yn in spannende film. It is ommers sneintenacht? Noch gjin reaksje.

Dan mar sms-se nei de oare soan; dy is grif wekker. Hy sil wol allinnich yn it tsjuster yn de stjûrhut sitte en dikerje nei it radarskerm. Mar ek dy jout gjin krimp. 

Dan yn ienen hear ik hja mei argewaasje sizzen; “Mem moat ùs nèt sa kleme, hear! Wy moatte ùs eigen libben belibje.

Mar wèr bin ik dan yn de goedichheid mei dwaande ? 

Noch efkes sjen. Min wit mar noait.

Dan doch ik it ljocht ùt.

Hâldst noch fan my

troch Posted on 0 Comments 2 min read 353 views

cute-love-animated-heartWy sitte op in terraske oan it wetter en binne in middei op stap. Sy hat in auto en ik traktearje.

Ik kin har al in heale ieuw. We trouden tagelyk en krigen beide bern, sy famkes en wy jonges. Der wiene in soart oerienkomsten tusken ùs. En dêrom past it sa goed, tink ik.

En sa sitte wy mei in bakje kofje nei de kloften minsken te sjen dy oan ùs each foarby skowe.

Yn ienen seit se; “Seit dyn man wol es; ik hâld fan dy? 

Fernuvere sis ik: Hoe komst derby? 

“Nò ja,” seit se; “wy binne al lang by elkoar en soks seit hy noait mear.

“Nò ast it sa seist,” sis ik; “dy man fan my èk nèt.”

“Hoe kin dat nò? seit se; eartiids sei hy it te pas en te ûnpas. “It hoecht fansels ek nèt hieltyd. sis ik.

“Nè mar ik fiel my somstiden by it meubilêr hearren.” giet se fierder; “Hy sjocht my net ècht mear. Ik bin er altyd west en sa sil it altyd bliuwe.”

We prate der noch in skofke oer troch en komme ta de konklùzje dat it wol goed sit mei ùs mannen.

Allinne wy wolle sjoen en heard wurde. 
 
“Hâldst noch  fan my?” freegje ik. “Dat wist wol.” seit er en lit de hûn ùt.
 

Naamloos-1Sykhelje

fierte is net sa fier as je tinke
molke net sa wiet as je ’t drinke
wille net sa blier as we wolle
as no de ko skyt as de bolle

de wrâld om ús hinne meie we meitsje
te roppen, te gûlen, te laitsjen
in minske is nuver en bysûnder
sa ek ús libben, ús wûnder.

Ik hâld fan dij !

Troch R. Comello, Berltsum

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien