Oer mijsels

Ik bin Boarnster omdat...

troch Posted on 4 Comments 1 min read 2639 views

"Ik bin Boarnster omdat..."

Sa hjit de Facebook-side fan Âldeboarn.

Der wol ik graach wat oer sizze; de titel sprekt my oan. Ik ha my sels offrege wêrom ik my nei al dy jierren noch san Boarnster fiel.

Berne en opgroeid yn Âldeboarn, troch houlik ferhûze nei It Hearrenfean mar nea in Feanster wurden.

As ik oer it tsjerkhôf fan Âldeboarn rin kom ik bekende nammen tsjin fan minsken dy ik persoanlik kend ha.

En dan lis ik de soan ùt wat foar minsken dat wiene. Ik reitsje nea ùtpraat oer myn doapsgenoaten. Hy fynt it prachtich. "Mem, wa wie dat?" en "Wat foar persoan wie dat?" freget er en ik begjin te fertellen.

1

Dan begjinne al dy minsken foar myn each te libjen; Willemke, Sybren, Tine, Yme, Vogel, Siep, Jan en noch folle mear.

Myn heit en mem lizze der begroeven. We sjogge efkes as it er wat kreas byleit en lizze wat blommen del.

We eindigje by de urnenmuorre, by ùs soan dy yn aldens fan 49 jier ferstoar troch in hertstilstân.

Ik bin Boarnster.

Omdat myn  hert der leit ...

Friesland Food

troch Posted on 1 Comment 2 min read 1139 views

tooth_pain"Het lijkt wel Friesland Food." seit de toskedokter; "Er is slecht onderhoud gepleegd."

Ik ha in nije toskedokter, syn foargonger is mei pensjoen gien.

"No," sis ik; "jo foargonger hat jierren myn gebit ûnderhâlden. Ik wie altyd tige tefreden."

"Het vraagt om een groot onderhoudsbeurt." giet hy fierder;  "Het lijkt wel op een fiets zonder wielen."

Ik begjin my op te winen mar jo lizze yn unmacht mei de mûle wagenwiid iepen. Wat dogge jo dan? Letterlik en figuerlik binne jo de ûnderlizzende party. Op de achtergrûn hear ik The Beatles sjongen.

Tusken twa slokken wetter yn bring ik ùt; "Hâld jo der efkes rekken mei dat ik in lytse middenstanner bin?"

"Dan kunnen wij elkaar een hand geven; ik ben ook zo'n kleine middenstander." merkt hy op. Myn antwurd giet ferlern ûnder it leven fan de boar.

Ik wurd nei de wachtkeamer stjûrd en tref der in pûrlilke frou oan. "Myn gebit moat wol 800 euro kostje." seit se; "Dat hie hy my earst witte litte moatten."

"No, dan dogge jo it dochs net." sis ik. "Hy hat my al ferdôve." seit se; "Ik ha oerâl prippen hân."

"No, dan gean jo dochs mei de ferdôving nei hûs ta." sis ik.

"Jo hawwe gelyk." seit se; "Ik bin op de fyts, dat skeelt." Se pakt resoluut har jas en fuort is se.

"Volgende patiënt." ropt de assistinte. Yn plak fan de frou gean ik yn de stoel sitten. De toskedokter sjocht er net oars fan op.

"Foar de wissichheid." sis ik noch; "Ik bin dy lytse middenstanner wit jo wol?" Dat hy mar net tinkt dat ik de frou fan 800 euro bin.

Friesland Food is net mear oan oarder ...

Kleur bekenne

troch Posted on 1 Comment 1 min read 852 views

photo_2015-06-03_20-51-38-bewerkt"Kinne jo dizze kleurferve ek meitsje?" freegje ik de man fan de boumerk en hâld him in oranjereade bûsdoek foar.

"Wer is it foar?" freget er.

"We hawwe fjouwer betonblokken foar hûs krige en dy wol ik brûke as bank." sis ik.

"Ja, mar dat is oranje." seit er. "Soene jo dat wol dwaan?" giet er fierder; "De wrâldkampioenskippen fuotbaljen binne foarby. En it tennisjen moat noch bliken dwaan as se kampioen wurd. Ik soe it noch net dwaan as ik jo wie."

"Mar ik bin jo net." sis ik en hâld foet by stik.

Ynienen bin ik er ùt en wiis nei syn t-shirt; "Mei ik der in hoekje fan hawwe? Dat is krekt de kleur dy ik sykje. Dan ruilje wy gewoan; jo de bûsdoek en ik in lapke fan jo shirt."

Hij sjocht my wat nuveraerdich oan. Mar ja, de Klant is Kening. Der docht min alles foar is`t net wier? Sa sein, sa dien.

Hy ropt my noch nei; "Ik hoop dat er hjoed gjin mear fan sokke klanten komme. Dan ha ik jûn gjin klean mear oan 'e hoed."

Ik lis it stik t-shirt op de stienen bank en helje de oare deis de goeie ferve. "Slagge, hear." sis ik tsjin de boumerkman. We hawwe tegearre in blik fan ferstânhâlding.

Kleur bekenne. It moat fan beide kanten komme.

'Hoop Doet Leven'

troch Posted on 0 Comments 1 min read 1034 views

hoopdoetlevenTwa famkes gean nei skoalle. Sa as altiid dûnsjend lâns de berm springend op de touwen fan in skûtsje. Op dat skipke wenje in broer en in suster.

Elke moarn giet, ta grutte argewaasje fan de bewenners, it skip gefaarlik hinne en wer. De brogge fleant troch it rom en de tee yn 'e skurte.

Op in dei stiet de plysje by de doar en drige; as it noch ien kear bard moatte jimme nei de finzenis.

Oan 't ik op de webside fan myn doarp in foto tsjin kaam fan it skûtsje 'Hoop Doet Leven' ùt myn berne jierren. Der waard frege wa de namme wist fan it skip en dy fan de eigner.

Myn broer wist it noch en sa begong it baltsje te rôljen.

Mei help fan in doarpsgenoat en ynternet komme we der achter dat it in skùtsje wie ùt it jier 1900. Yn 1926 kocht troch Lolke Vleeshouwer, folle jierren letter ferkocht is oan Yngelân en der no tsjinst docht as rekreaasjeskip .

En noch hjit it 'Hoop Doet Leven' under de namme Vleeshouwer. En dat skûtsje faart hjoededei noch troch de kanalen fan Yngelân. Miskien wol mei Friezen om utens ...

Dat moasten dy broer en suster noch es witte moatte.  Hja hawwe sels nea it doarp ùt west.

'Hoop Doet Leven'

[Klik plaatsje foar grut]

Drie Gebroeders
Drie Gebroeders
Hoop Doet Leven
Hoop Doet Leven

Leare

troch Posted on 1 Comment 1 min read 846 views

Naamloos-1Ach,  wat moat ik dochs noch in soart leare. Alle dagen kom ik dat tsjin. De technyk bygelyks; ik moat oerâl help by ha. En dat ferhip ik. Ik wol my sels rêdde kinne.

Sa as fanne moarn; de ofwaskmesine dy it potte-en-panneark net mear goed skjin makke. Dan mar utinoar helje en alles wurd op`e grûn ùtstalle. Earst de beide sefen, dernei de sproeiearmen. In  bulte smoargens komt er ùt.

Wylts ik dwaande bin moast ik oan eartiids tinke.

Oan it skûtelwaskjen, earst mei griene sjippe en doe mei in stik Lux. We songen der altyd by, myn suster de earste stimme en ik de twadde. Teminste wat er op like.

It hiele Fryske repertoire kaam foarby; 'Rôlje, Rôlje, Wetterweagen', 'It Feintsje fan Menaam', 'It Fryske folksliet' ...  ensafierder. We eindigden altiid mei in geastlik liet mar dat gong ferlern by it leven fan de rotteljende potten en pannen.

Sa, einlik ha ik it ding skjin en set him ynelkoar mar ik hâld in underdiel oer. Hoe kin dat nò?

Ik moat mar wer mei de hân âfwaskje, dan sjong ik ek wer es ...

Hoe no fierder?

troch Posted on 2 Comments 1 min read 1123 views

Naamloos-1Hoe no fierder?

Nei al dy dagen fan oarlochsbetinkings en befrijingsfeesten bliuw ik mei in leech gefoel achter. Gefoelens dy oer elkoar hinne rôlje.

Mei al dy ferhalen fan minsken dy de ferskriklikste dingen meimakke hawwe, moat ik de oare deis al wer oan `e Oranjekoeke en de Oranjebitter.

Ik wit net hoe jimme der oer tinke mar ik ha der muoite mei.

Ik moat yn rap tempo my omskeakelje fan in trien nei in laits. De generaals wer it lân ùt en wy gean wer nei de oarder fan alle dei.

  • Hawwe dizze dagen ùs wer wat leard? tink ik by my sels.
  • Hat it ùs wer sjen litten wat it is om ûnder in ûnderdrukker te libjen?
  • Hawwe mei dizze betingkings nò ek wat mear begryp krige foar de flechtelingen dy ùs lân oerstreame?

Ik wuolje de flagge om 'e stok. Foar in jier giet er wer de kast yn.

Ien ding hat it my dizze dagen wol wer dùdlik makke: Frede it kostberste is wat er bestiet.

Hoe no fierder ...

Tebektinkens - 5 Maaie 1945

troch Posted on 1 Comment 1 min read 875 views

Naamloos-1"Moast nei underen komme!" ropt ùs heit nei boppen.

It is sneintemoarn. We binne krekt ùt tsjerke en ik fermeitsje my op 'e souder. Noch es ropt er; "De Kanadezen komme der oan!"

Ynienen is er gerop en geraas om my hinne. Ik doch yn 'e gauwichheid in pear fierste te grutte klompen oan. It doarp wert jo op snein in kanon ôfsjitte kinne is it nò ien en al gaos. De lju komme ùt alle hoeken en hennen, se laitsje gûle en balte troch elkoar hinne.

Fan ôf Beetst en de Tynje komme der grutte tanks oan rôljen, de minsken binne net mear tehâlden.

Fyf jier fan ûnderdrukking en deltwingjen moat er ùt. Ynienen wurd ik omheech hise troch in pear Kanadeeske soldaten. Segefierend as hie ik sels it lân befrije ryd ik heech op in tank troch it doarp. Ien klomp wie ik al kwyt, de oare bongele noch oan ien tean.

Dan sette se my  op `e grûn oerladen mei sigaretten en sûkelade. Mei bebliede fuotten fan de krammen dy ùs heit altyd oer de kappen fan de klompen die kom ik thus. Hy wie net iens lilk, de smokerij dy in soart goed.

Tebektinkens.

En altyd wer sit ik op 5 Maaie heech boppe op in Kanadeeske tank ...

Previntyf

troch Posted on 0 Comments 1 min read 710 views

kaien1Mei in helsk leven giet de doarbelle oer. Foar my stiet in grutte gespierde kleure man. Hy stekt syn hân nei my ùt en seit; "Ik ben Jan Jansen." en lit syn ID kaartsje sjen.

Hy laket my oan fan ear ta ear. Ik doch de doar in bytsje tichter, jo binne hjoeddedei wat hoedener wurden.

Nei dat ik myn hân wêrom krige ha seit er: "Ik ben inbreker geweest en heb jaren in de bak gezeten. Ik heb mijn schuld afbetaald en mijn les geleerd. En nu stel ik mijn jaren lange ervaring in dienst van de gemeente."

"Bent u goed beveiligd?" freget er.

"Ja," sis ik, wis fan my sels; "we hawwe der alles oan dien: flitslampen oan `e gevel foar en achter en kettings oan `e binnenkant fan de doaren."

"En dit dan?" seit er triomfantlik en hâldt in bosk kaaien omheech; "Die had U in de deur laten zitten toen u de hond uit liet."

"Dus jo binne by ùs yn hûs west." sis ik grimmitich.

"Ik wil alleen maar laten zien wat inbrekers kunnen doen. Geen sleutels meer in de deuren laten zitten."

"Komt U vanavond ook  in het wijkgebouw?" seit er; "Daar ben ik de spreker."

Nei dat wy ôfskie nommen ha giet er fierder mei syn previntive wurk. As soe it in missy wêze kinne?

Peaske komt er oan

troch Posted on 2 Comments 1 min read 1062 views

Untitled-1Peaske is foar my altiid wer it feest fan hoop en nij libben.

De natûr ûntwrakselt him ùt de winterse klaaiing en docht de simmer pronk oan.

De fûgels wrotte hun ùt de naden fan moarnsier oant jûns let om alles op 'e tiid klear te krijen.

It ljocht en it tsjuster hawwe rûzje oer waart de measte ûren kriget.

En ik sjoch tankber om my hinne it is en bliuwd altiid wer in wûnder.

It kin er yn `e wrâld noch sa mâl om ta gean dat de moed jo somstiden yn de skuon sakket.

Dochs wurd it wer maityd, sjoch mar om dy hinne... it is tiid foar in nij begjin.

Peaske komt er oan.

Ferbining

troch Posted on 6 Comments 1 min read 866 views

Naamloos-1Al in hoartsje ha ik reboelje mei it ynternet en altyd as ik it neetsaaklik brûke moat. "Wost efkes op `e bank sjen?" freget myn man.

Nei dat hy eachkrupsje krige hat, hat hy my weiwiis makke op it ynternet barren. Nei in protte earmoedzjen en eameljen fan myn kant krige ik it ûnder 'e knibbel. En nò kin ik er net mear sûnder mien ik.

"Oanstellerij." seit myn freondinne; "Ik doch net oan sokke moderne fratsen en ik kom er ek."

"No ha ik mem sa faak in berjocht stjoerd. Wêrom antwurdet mem net?" seit de soan.

Ùtnoegingen foar fergaderingen komme net oer. It is wer tiid foar de belêstingynfullerij, de boekhâlder sil komme en dat moat tsjintwurdich fia de kompjûter.

Lang om let skilje ik UPC mar ik begryp neat fan wat dy jongfeint seit. Dan sels mar wer langùt op 'e grûn, alle ferbiningen der ùt en der wer yn. In buorjonge helpt my ùteinlik ùt de brân en alles rint wer sa as it moat.

Alles yn it libben giet om 'e ferbining. Ek tusken minsken underling.

As er steuring is moatte wy der wat oan dwaan en moatte somstiden op de knibbels om de ferbining wer goed te krijen.