Samar

Steuring

troch Posted on 2 Comments 1 min read 406 views

Wolsto efkes op ùs bank sjen? Ik wol witte wat er opstiet.” seit myn man.

Nei dat hy minder sicht krigen hat bin ik oan it yn-ter-net-ban-kie-ren (..). Nei in perioade fan staazje rinnen mocht ik it oer nimme. Yn it earst fûn ik it spannend en eang. Mar ek wie myn ego oansprutsen: wat in ferantwurdlikens. As hy jild nedich hat as hy moat wat witte oer jild saken, dan moat hy earst by my -de boekhâlder- wèze. 

Ik nim myn tiid der foar en freegje wiidweidiich wer hy it foar nedich hat. En dan gean ik der foar sitten. Ik genietsje fan it momint. It bankkaartsje en de dentifier leit klear. It sil heve: de spanning stiiget, myn man sit neist mij, nijskjirrich hoe it my ôfgiet.

Dan komt er in melding:

Het standaard dashboard kan niet worden opgehaald.

Wat is dit nò wer?” sis ik. Myn man giet oerein en seit: “Sneu mar ik tink das sto wat ferkeard dyn hast.” Ik skilje mei de bank. Triomfantlik rop ik; “Der is in lanlike steuring.” Efkes letter: “Hast ek wat jild nedich?

Wat moat dy man nò sûnder syn boekhâlder? Sis nò sels…

Momint fan Lok

troch Posted on 0 Comments 1 min read 374 views

Ik sit yn de tùn. It is deastil om my hinne. De minsken yn myn omjouwing binne der op ùt. Ik bin allinne. De fûgels hawwe it alderheislikste drok. De âlders fan it jonge guod fleane har de fearren ùt it gat: it is spitsoere. Mar alles giet mei uterste sekuerens. As mem blokfink mei in dikke rûp yn de bek har troch it gatsje fan it fûgelhùske wringt, sit heit der boppe op ek mei in bek fol, te wachtsje oant sy har jongen fuorre hat.

Wat ha ik der grutte bewûndering foar wat in dissipline. Efkes wurd de rèst fersteurtd en brekt de hel los: twa eksters komme lâns. Heit en Mem steane paraat en en al gau is it wer rèstich. De kat fan de buorlju docht syn deistich kuierke. Nei dat Max him rimpen fuort jage hat is it wer stil.  In momint fan Lok; wat wol ik noch mear?

Sa mar yn ienen giet it troch my hinne: 

Sels de mosk hat in wente fûn en
de swel in eigen nêst 
dèr`t er syn jongen bergje kin
by Jo alters, Heare Almachtich
myn kening en myn God.

Keninginnedei

troch Posted on 5 Comments 1 min read 489 views

Keninginnedei  30 april 1960.

Ùs âlste soan is berne. Folgens de hûsdokter soe hy op 5 meie it libbensljocht sjen. It waard Keninginnedei. Mei in lokwinsk fan Keninginne Juliana (wie nèt altiid sa)  in dûbel feest, fansels. Hy sels fûn der letter neat oan want alle oandacht gong nei de festiviteiten. De jierdei begong iere betiid mei presintsjes en femylje besite. It wie feest, san dei.

Njoggen- en fjirtich jier mochten wy syn jierdei fiere. Troch in hertstilstân kaam er samar in ein oan dit libben. Keninginnedei sil foar ùs noait mear weze sa as it wie. It is in feestdei wurden mei oranje ballonnen oan swarte toutsjes, fûgels dy falsk sjonge en de sinne lit him san dei net sjen.

En dochs  sille wy altyd dizze dei fiere. Mei ùs dierberen.

1960-2009.

Komplement

troch Posted on 5 Comments 1 min read 510 views

Wy hawwe besite en prate oer alles en noch wat. Oer polityk en fansels de ekonomyske tastân. We binne it iens dat it ùs allegearre reitsje sil. Sy wol mei in grientetùn begjinne en hy sil sels oan it ferfjen.

Nò,” sis ik; “ha jimme al achterhûs sjoen? Ik ha de tùnskuttingen ferve.” “Ja, we hawwe it wol es minder sjoen. Jo moatte der oan wenne.“, is it andert. Ik begjin oan my sels te twifeljen. Ha ik it nèt goed dien? Liket it bespotlik? “Dò moast dy nearne fan oanlûke.“, seit myn man; “Dyn eigen dingen dwaan. As sto sels mar tefreden bist.

Ik freegje my ôf: werom kinne minsken gjin komplementsje jaan? As jo it nèt leie meie, dat kin barre, mar dan kin jo dat dochs wat omsile? Jimme dy dit lèze ha der faaks ek wol ris mei te krijen hân. Nije klean as in nij kapsel… neam mar op. Sels bin jo der osa grutsk op. Wat is dat foar fenomeen? Is dat spesifyk Frysk as is it Nederlânsk?

Wat docht in skouderklopke as in komplementsje faaks goed.

Wat hast it gesellich.” sis ik tsjin myn soan. Hy sit midden yn in grutte binde mar hy hat de kofje brùn en de kearsen oan. Ik bin wolkom.

Peaskepronk

troch Posted on 4 Comments 1 min read 560 views

We geane sneon nei Ljouwert.” sei ùs mem tsjin myn suster en my. It wie hast Peaske en dan moasten wy nije klean hawwe.

Dat wie in feest mei de bus nei de sted, nei C&A. Want der allinne kochten wy de klean.

Der koene jo op de heegste etage lekker kofje drinke mei in gebakje erby. Sels ùtsykje wat wy moai fûnen wie der net by. Ùs mem makke ùt wat der kocht waard.

Se hie in goeie smaak hear, mar de priis stelde fêst wat it wurde moast. Gefolch wie dat wy yn`t tsjerke as bern allegearre de selde klean droechen. C&A hie in goeie omset hân.

Sa wie ùs mem al wiken oan it himmeljen. De kachel waard poetst en opburgen sa dat wy by tiden ferklommen. Se kocht in nije sjinematte. Dat dy se elke maitiid.

En dan de sneon, dy waard bestege oan it iten. Ùs heit die it fleis en it sop en ùs mem de stoofparkes en de sprùtsjes. Alles waard rè makke foar it Peaskefeest, hja wiene der klear foar.

Sels de natûr makke him klear en die de pronk oan.

Bin ik al rè foar it grutte barren wat Peaske eigentlik yn hâld?

Reiskiste

troch Posted on 8 Comments 1 min read 574 views

Mei ik dy reiskiste fan jimme?“, freget ùs soan. Sûnt wy it op ‘e kop tikke ha seurt hy der om. Mar wy hawwe wat mei dy kiste.

By it opromjen fan in âlde pastorije kaam myn man er mei thus. Nei noch al wat beswier fan myn kant waard hy op souder set. En wat wie hy noflik. Alles koe ik der yn: dûnstekkens, holkessens en safuort hinne. En dan noch de histoarje fan dy kiste. Hy is fan fjurrenhout, hat in rûn deksel en is beklaaid mei sekkeguod. Yn de kiste sit âld bûnt behang. Ek sitte d’r koperen kopspikers yn it deksel mei de letters K.B. En it moaie dèr fân is: de eigner ha ik noch kinnen (Klaas Bijlsma). In grutte, yndrukwekkende man, by libben notaris fan Frentsjer en jierren belutsen by it keatsjen.

Ôfrûnne snein wie it wer safier; “Mem, mei ik dy reiskiste?
Wer wolst him del sette?“, freegje ik.
Yn de wenkeamer. Ik ha der al in plakje foar.
Nò,toe dan mar,” sis ik; “as sto dyn nocht hast komt hy wer thus. Nea ferkeapje!”  

En sa nim ik ôfskie fan K. B. It docht my mear dan ik tocht hie…

Wurkjouwer

troch Posted on 5 Comments 1 min read 484 views

Dit moat hjoed klear, hear. En oars dochst mar sa lang troch dat it klear is.” Ik ha in strange baas, myn hiele libben lang. It is altiid de selde wurkjouwer west. Ik tink dat it al hiel jong der yn ramme is. Ik ha in broer, syn dagen binne te koart. Myn suster kin osa genietsje en noflik ûnderùt sitte. Wat liket my dat moai ta.

Wèrom bin ik har nèt en sy my?

Myn heit wie ek san bealger. Hy hie in goeie namme omdat it in wrotter wie. Soe hy wol fan dy moaie rèstiche mominten yn syn libben kent hawwe? Myn man en bern wurde soms simpel fan my. By nacht meitsje ik it programma klear foar de oare dei. Dat kin fan alles wèze; meane, glêzenwoskje, hûn ùtlitte en sa foart hinne.

It sil oars. Ik moat mar es nei in psychiater ta. Soe it in foby wèze kinne? It lèste eintsje fan myn libben wol ik foar myn sibben in bestindich, ynbannich minske wèze…

Earst moat dit stikje ôf en dan moat ik oan it wurk. Soe myn baas tefreden wèze?

Myn Momint

troch Posted on 4 Comments 1 min read 515 views

It is sneontemoarn betiid en osa stil om my hinne. Ik nim in bakje kofje en lês op myn gemak de Ljouwerter. Myn man en de hûn binne noch yn dreamenlân.

Dit is myn momint fan de dei nè fan de wike. De rèst is oerâl om my hinne. Gjin hastiche minsken dy op it lêste stuit noch mei de trein moatte. It parkearterrein foar en neist ùs is leech. Gjin lûd fan treinen as bussen as oar ferkear. Ik sjoch nei bûten, de twa fûgelhokjes binne al wer beset troch de Blokfink (Koolmees). De pearkes binne drok dwaande hun hûs rè te meitsjen foar bewenning. Bekjes fol mei âld smoargens smite se nei bûten.

Himmelje, it is maitiid. Die ùs mem dat èk nèt?

De kofje wurd kâld. De krante leit er hinne. De natûr hâld my yn de besnijing. Wolle jo retirearje, dat kin ek moarnsbetiid… thùs.

Krêften

troch Posted on 2 Comments 1 min read 419 views

Ha jimme dat gefoel ek wol es hân, dat jo nèt mei de meute mei dwaan kinne? Dat kin sawol maatskiplik wèze, oplieding as in gearrin fan omstannichheden. Jieren ha ik der lèst fan hân. Ik kaam yn in oar miljeu telânne. De minsken om my hinne hiene it der dùdlik dreech mei.

Yn dy tiid wie ik net gelokkich. Oan ‘t ùs libben fan de iene op ‘e oare dei folslein in oare draai naam. Der kamen krêften by my boppe driuwen dy ik fan mysels yn de fierste fierte net dreame kint hie. Somstiden kin samar  jo libben op `e kop komme te stean en dan komt it der op oan. Wat doche jo dan? Je ûnder del jaan as wèrom fjuchtsje?  

Do kinst dien krye fan dyn baas as do giest mei grutte tsjinsin nei dyn wurk. Eangst foar feroaringen en ûnwissichheid hawwe wy allegearre.Myn ûnderfining is: weagje de sprong nei hiel wat oars, ek al is dat in grutte gok. Dan komme der krêften boppe, der silst fersteld fan stean en dyn libben sil wer ynhâld krye… 

( Skreun nei in oanlieding ) 

Evaluerje

troch Posted on 7 Comments 1 min read 562 views

“Jonges,” seit Tiden hawwe Tiden; “wy moatte evaluearje oer juster. Sis mar neiprate.

Wy geane sitten. Tiden hawwe Tiden oan it haad fan de tafel. It toetsenboard yn`t midden en de mûs -sa as it heard- op it ein, by it skerm. “Hoe fûnen jimme it feest juster?“, freget it haad. “Tige moai.” sizze wy; “it wie ek goed fersoarge.” seit de mûs; “alles der op en d`r oan.” “Mar..“, seit it toetsenboard; “do gongst wat te fier mei de Boerenjonges. Do kinst gjin mjitte.” “Nò,” seit de mûs; “do koest er ek wat fan mei dy advocaat mei slachrjemme.

Ophâlde,” seit it haad; “it giet om wichtiger saken.” Se giet fjirder; “Wat ha wy in reaksjes hân. Net te begripen.” Ja,” seit it skerm; “ik wie der hast oerspant fan. Sawol ùt ùs lân as fan Friezen om ùtens.” “Nò. Genoch praat..“, seit it haad; “wy moatte oan it wurk. Ik ferwachtsje fan jimme in soart iver en tagedienens en tink derom: it giet om de ynhâld.

Nei dit evaluerjen giet eltsen ien nei syn eigen plak. It hat goed west ;-D

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien