Samar

Peaske komt er oan

troch Posted on 2 Comments 1 min read 264 views

Untitled-1Peaske is foar my altiid wer it feest fan hoop en nij libben.

De natûr ûntwrakselt him ùt de winterse klaaiing en docht de simmer pronk oan.

De fûgels wrotte hun ùt de naden fan moarnsier oant jûns let om alles op ‘e tiid klear te krijen.

It ljocht en it tsjuster hawwe rûzje oer waart de measte ûren kriget.

En ik sjoch tankber om my hinne it is en bliuwd altiid wer in wûnder.

It kin er yn `e wrâld noch sa mâl om ta gean dat de moed jo somstiden yn de skuon sakket.

Dochs wurd it wer maityd, sjoch mar om dy hinne… it is tiid foar in nij begjin.

Peaske komt er oan.

Oardielje net

troch Posted on 1 Comment 1 min read 227 views

indexIk seach op it nijs in man gûlen: syn winkelpand en hûs stie yn ljochte lôge. Hy sei skriemend: “Fjouwer generaasjes ha der yn wenne en wurke.

Der stie hy yn in sportbroek en T-shirt. Oars hie hy neat mear, allinnich wat hy oan hie.

De kritiken wiene net fan de loft. De saken gongen minder de lêste tiid “Hy sil sels de brân wol oanstutsen hawwe.” Der stienen se; man, frou en bern mei de earmen om elkoar hinne. It hat my rekke.

Ek wy binne es alles kwyt rekke. Net troch brân mar troch fallisemint. Troch korrupsje, oplichterij. Troch minsken dy wy blynwei fertrouwden. Ek ùs bedriuw kaam ùt de 18e ieu en hawwe hûnderden minsken yn ûnderhâld fersjoen.

“Ek wy hiene it safier komme litten.” sei men; “Eigen skuld.” It hat ùs libben in hiele oare slinger jûn, dat moat ik sizze.

Mar minsken: oardielje net want wat hinget jimme sels noch boppe de holle?

Begryp en meilibjen, dat fersêftet al in bult.

Oardielje net!

Region Capture

Lokwinsken

troch Posted on 9 Comments 1 min read 879 views

FOLLELOKLokkich nijjier en folle seine!“, “Noflike krystdagen!“, “Prettige kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar!” ropt myn buorfrou oer de hage.

De winsken binne dizze dagen nèt fan è loft.

Ik wit wol; it wurd mei goeie bedoelings dien. ‘Mar is it wol miend?‘ tink ik faaks. By guon minsken net mar der binne grif wol dy it wol goed miene. We gunne elts syn gelok mar it moat net oerdreun wurde fansels.

En dan de krystkaarten … Al hoewol yn in protte gefâllen de kompjûter dat al oer naam hat. “Ik stjûr gjin krystkaarten.” sis ik elk jier wer. Mar dan moat ik lang om let dochs nei de winkel oars wurd it sneu!

Goed kunde fan ùs hat kanker en is ùtbehânnele. Wat foar lokwinsk stjûr ik him?

In buorjonge is al in pear jier wurkleas. Wat sis ik tsjin him? Hy griist fan frijwillegers wurk. “Jo telle net mear mei.” seit er.

In buorfrou fierder op hat krekt har man ferlen. Wat is myn winsk foar har?

Lokwinsken? ‘In earm, in tùt en in lùsterjend ear is al genoch.’ tink ik .

Ik krij it noch drok …

Woldiedichheid

troch Posted on 0 Comments 1 min read 243 views

Jild!It is wer safier; alle ynstânsjes dogge in berop op ùs. Op ùs beurs mar foaral op ùs ynmoed. Altyd as novimber, decimber der oan komt is it raak.

Ik ha der wol ris nei frege wat dat no is. It andert wie: it rint tsjin krystiid en it jier rint op it ein. Dan wurde de lju oars, weakich en emosjeneler. As er wat te heljen is dan moat jo der by wêze.

Ik ha der eltse kear muoite mei. Ik fiel my skuldich (“Ik ha alles en sy hawwe neat.”) En dat hawwe dy organisaasjes ek troch.

Om mar in pear te nimmen: Artsen zonder Grenzen, Ebola (Giro555), Kankerfûns, Helphûnen en Hartstifting ensafourthinne.

Wat wie dat eartiids doch ienfâldich. Op it ein fan `t jier kaam de krystlist fan de sneinskoalle lâns.

Ik sit foar de tillefysje en de safolste needgjalp leit beslach op my. “Hie ik mar in protte jild, dan krigen se allegearre wat.” betink ik my. “Wer sil ik dizze kear oan jaan?” freegje ik my ôf.

Woldiedichheid hat sa syn prioriteiten mar wer leit de grins?

Jaan nei dyn bêste fermogen… soe dat it wêze?

De beam

troch Posted on 5 Comments 1 min read 273 views

beam_1t“Wolst dit beamke ek ha?” freget myn suster; “Hy is te grut wurden foar ùs balkon.

Sa dwaande kaam de beam by ùs yn de tùn te stean. Ik wit net wat it wie mar it klikke daalks tusken ùs. Fan doe ôf oan pasten wy in bytsje op elkoar.

As yn de maitiid de knoppen oan de beam kamen joech hy my in gefoel fan in nij begjin. Simmers siten wy yn `t skaat  ûnder syn wyd fersprate tûken. En yn de hjerst holp ik him om wat er fallen litten hie op te rêdden.

Fûgels fan allerhanne slach fûnen ûnderdak by him. Yn tiden fan fertriet wie hy der foar my, sûnder wurden begrepen wy elkoar. Yn fleuriche tiden koe hy der ek wat fan mei slingers, ballonnen en ljochtsjes .

En no moast hy omseage wurde. “Hy is syk.” sei de buorman dy tùnman is.

We hawwe ôfskie naam sûnder wurden. Der komt in jongeloat foar him yn `t plak  ha ik him ta sein en sa bliuwt hy foart bestean.

Dei!” sis ik en draai my om …

beam_2t

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien