Samar

Tariedingen

troch Posted on 2 Comments 1 min read 517 views

"Hat mem als es nei tocht hoe jimme it ha wolle?" freget de soan.

"Wat bedoelst sto?" sis ik.

Ik ha wol in fermoeden wert er hinne wol. In oardsje allyn begong er der ek al es oer. "Kremearre as begrave." seit er.

Koartlyn hie hy nei in kremaasje west fan in freon. Dat hie him noch al wat dien blykber.

Hichtepunten ùt it libben fan de freon waarden grut ùt metten op de muorre fan it gebou  ferweve tusken de taspraken . De freon as poppe, de earste dei nei skoalle en mem op 'e kant fan it swimbad en altyd mar wiuwe nei har soan.

Sa gong de grutte mannichte oanwêzigen troch it libben fan dizze jongfeint. Oan it ein waard er proaste mei in glês wite wyn .

"It giet om hoe jimme it regele ha wolle." gier er fierder; "Dan is it allegearre wat minder dreech."

"No, hoe moat it dan mei my?" seit myn man. "Ik ha mar in pear bernefoto`s. Fierst te min om in muorre fol te hingjen. Mei my binne jimme gau klear. Gjin karnaval."

"En mem dan?" freget de soan.

"Dat moat in fleurige tsjerketsjinst wurde mei in protte humor, musyk en sjongen." sis ik; "As ôfslùting meie do en dyn broer wat oer my sizze. Wat jimme altyd al sizze woene mar nea fan kaam is."

Tariedingen.

Alhoewol... ik ha noch in foto fan doe ik yn 'e bernewein siet. Dy soe wol geskikt wêze.

Langsme

troch Posted on 5 Comments 0 min read 902 views

Naamloos-2

Wêrom haw ik altiid langsme nei in tiid dy`t foarby is? Langsme nei myn jonkheid eartiids?

Ach, it libben wie sa feilich; heit en mem hiene noed foar my. Ik gean yn tinzen wêrom nei myn boaskjen.

Myn man en ik hawwe ùs bêst dien om fan ùs houlik in sùkses temeitsjen. Langsme nei de tiid doe`t wy sels bern krigen.

As ien my freagje soe 'wat wie dyn gelokkichste tiid?', dan wit ik net ik. Kin it net beneame.

Ik ha my faak gelokkich field mar likernoch ûngelokkich.

Wat is dat dochs, dat gefoel fan langsme? Is dat soms in gefoel fan gemis as bijgelyks unwennigens? Langsme kin ek wêze dat jo hjoeddedei wat wichtichs misse yn jo libben.

Ik wit it net. Ik sil sykjen bliuwe nei in antwurd, as soe dat allinnich mar  ferlangjen wêze ?  As soe it folsleine by it ûntstean fan in minske ynbrocht wêze ?

Langsme,  nei in bettere wrâld wer`t gjin fjechtelingen  mear omdoarmje  hoege?

'It folsleine wert gjin langsme mear bestean sil' seit it wurdboek.
Langsme.

'Hoop Doet Leven'

troch Posted on 0 Comments 1 min read 704 views

hoopdoetlevenTwa famkes gean nei skoalle. Sa as altiid dûnsjend lâns de berm springend op de touwen fan in skûtsje. Op dat skipke wenje in broer en in suster.

Elke moarn giet, ta grutte argewaasje fan de bewenners, it skip gefaarlik hinne en wer. De brogge fleant troch it rom en de tee yn 'e skurte.

Op in dei stiet de plysje by de doar en drige; as it noch ien kear bard moatte jimme nei de finzenis.

Oan 't ik op de webside fan myn doarp in foto tsjin kaam fan it skûtsje 'Hoop Doet Leven' ùt myn berne jierren. Der waard frege wa de namme wist fan it skip en dy fan de eigner.

Myn broer wist it noch en sa begong it baltsje te rôljen.

Mei help fan in doarpsgenoat en ynternet komme we der achter dat it in skùtsje wie ùt it jier 1900. Yn 1926 kocht troch Lolke Vleeshouwer, folle jierren letter ferkocht is oan Yngelân en der no tsjinst docht as rekreaasjeskip .

En noch hjit it 'Hoop Doet Leven' under de namme Vleeshouwer. En dat skûtsje faart hjoededei noch troch de kanalen fan Yngelân. Miskien wol mei Friezen om utens ...

Dat moasten dy broer en suster noch es witte moatte.  Hja hawwe sels nea it doarp ùt west.

'Hoop Doet Leven'

[Klik plaatsje foar grut]

Drie Gebroeders
Drie Gebroeders
Hoop Doet Leven
Hoop Doet Leven

Peaske komt er oan

troch Posted on 2 Comments 1 min read 564 views

Untitled-1Peaske is foar my altiid wer it feest fan hoop en nij libben.

De natûr ûntwrakselt him ùt de winterse klaaiing en docht de simmer pronk oan.

De fûgels wrotte hun ùt de naden fan moarnsier oant jûns let om alles op 'e tiid klear te krijen.

It ljocht en it tsjuster hawwe rûzje oer waart de measte ûren kriget.

En ik sjoch tankber om my hinne it is en bliuwd altiid wer in wûnder.

It kin er yn `e wrâld noch sa mâl om ta gean dat de moed jo somstiden yn de skuon sakket.

Dochs wurd it wer maityd, sjoch mar om dy hinne... it is tiid foar in nij begjin.

Peaske komt er oan.

Oardielje net

troch Posted on 1 Comment 1 min read 536 views

indexIk seach op it nijs in man gûlen: syn winkelpand en hûs stie yn ljochte lôge. Hy sei skriemend: "Fjouwer generaasjes ha der yn wenne en wurke."

Der stie hy yn in sportbroek en T-shirt. Oars hie hy neat mear, allinnich wat hy oan hie.

De kritiken wiene net fan de loft. De saken gongen minder de lêste tiid "Hy sil sels de brân wol oanstutsen hawwe." Der stienen se; man, frou en bern mei de earmen om elkoar hinne. It hat my rekke.

Ek wy binne es alles kwyt rekke. Net troch brân mar troch fallisemint. Troch korrupsje, oplichterij. Troch minsken dy wy blynwei fertrouwden. Ek ùs bedriuw kaam ùt de 18e ieu en hawwe hûnderden minsken yn ûnderhâld fersjoen.

"Ek wy hiene it safier komme litten." sei men; "Eigen skuld." It hat ùs libben in hiele oare slinger jûn, dat moat ik sizze.

Mar minsken: oardielje net want wat hinget jimme sels noch boppe de holle?

Begryp en meilibjen, dat fersêftet al in bult.

Oardielje net!

Region Capture

Lokwinsken

troch Posted on 9 Comments 1 min read 1752 views

FOLLELOK"Lokkich nijjier en folle seine!", "Noflike krystdagen!", "Prettige kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar!" ropt myn buorfrou oer de hage.

De winsken binne dizze dagen nèt fan è loft.

Ik wit wol; it wurd mei goeie bedoelings dien. 'Mar is it wol miend?' tink ik faaks. By guon minsken net mar der binne grif wol dy it wol goed miene. We gunne elts syn gelok mar it moat net oerdreun wurde fansels.

En dan de krystkaarten ... Al hoewol yn in protte gefâllen de kompjûter dat al oer naam hat. "Ik stjûr gjin krystkaarten." sis ik elk jier wer. Mar dan moat ik lang om let dochs nei de winkel oars wurd it sneu!

Goed kunde fan ùs hat kanker en is ùtbehânnele. Wat foar lokwinsk stjûr ik him?

In buorjonge is al in pear jier wurkleas. Wat sis ik tsjin him? Hy griist fan frijwillegers wurk. "Jo telle net mear mei." seit er.

In buorfrou fierder op hat krekt har man ferlen. Wat is myn winsk foar har?

Lokwinsken? 'In earm, in tùt en in lùsterjend ear is al genoch.' tink ik .

Ik krij it noch drok ...

Woldiedichheid

troch Posted on 0 Comments 1 min read 487 views

Jild!It is wer safier; alle ynstânsjes dogge in berop op ùs. Op ùs beurs mar foaral op ùs ynmoed. Altyd as novimber, decimber der oan komt is it raak.

Ik ha der wol ris nei frege wat dat no is. It andert wie: it rint tsjin krystiid en it jier rint op it ein. Dan wurde de lju oars, weakich en emosjeneler. As er wat te heljen is dan moat jo der by wêze.

Ik ha der eltse kear muoite mei. Ik fiel my skuldich ("Ik ha alles en sy hawwe neat.") En dat hawwe dy organisaasjes ek troch.

Om mar in pear te nimmen: Artsen zonder Grenzen, Ebola (Giro555), Kankerfûns, Helphûnen en Hartstifting ensafourthinne.

Wat wie dat eartiids doch ienfâldich. Op it ein fan `t jier kaam de krystlist fan de sneinskoalle lâns.

Ik sit foar de tillefysje en de safolste needgjalp leit beslach op my. "Hie ik mar in protte jild, dan krigen se allegearre wat." betink ik my. "Wer sil ik dizze kear oan jaan?" freegje ik my ôf.

Woldiedichheid hat sa syn prioriteiten mar wer leit de grins?

Jaan nei dyn bêste fermogen... soe dat it wêze?

De beam

troch Posted on 5 Comments 1 min read 556 views

beam_1t"Wolst dit beamke ek ha?" freget myn suster; "Hy is te grut wurden foar ùs balkon."

Sa dwaande kaam de beam by ùs yn de tùn te stean. Ik wit net wat it wie mar it klikke daalks tusken ùs. Fan doe ôf oan pasten wy in bytsje op elkoar.

As yn de maitiid de knoppen oan de beam kamen joech hy my in gefoel fan in nij begjin. Simmers siten wy yn `t skaat  ûnder syn wyd fersprate tûken. En yn de hjerst holp ik him om wat er fallen litten hie op te rêdden.

Fûgels fan allerhanne slach fûnen ûnderdak by him. Yn tiden fan fertriet wie hy der foar my, sûnder wurden begrepen wy elkoar. Yn fleuriche tiden koe hy der ek wat fan mei slingers, ballonnen en ljochtsjes .

En no moast hy omseage wurde. "Hy is syk." sei de buorman dy tùnman is.

We hawwe ôfskie naam sûnder wurden. Der komt in jongeloat foar him yn `t plak  ha ik him ta sein en sa bliuwt hy foart bestean.

"Dei!" sis ik en draai my om ...

beam_2t

500-ste!

troch Posted on 3 Comments 0 min read 581 views

durk_150Ik kin it net.

Earst wie der de SMS. Us mem woe graach berjochtjes ferstjûre want dat koe wolris maklik wêze. Mar doe ik har sei hoe it moast, sei se; "Ik kin dat net. Dat is té dreech foar mij."

Net lang dernei  kamen de earste SMS-kes oan  rûgeljen. Se hie sels ùtfûn hoe dat moast.

Doe wie er de kompjûter; us mem woe ferhalen skriuwe ensfh.

Doe ik har sjen liet hoe dat Word wurke sei se; "Ik kin dat net. Dat is té dreech foar mij."

Net lang dernei  kamen de earste berjochtsjes  binnen fia de mail, kreas  opmakke yn de goeie lettergrutte en skriuwwize.  Us mem hie sels ùfûn hoe dat moast.

Doe kaam har weblog. 

En dus tocht ik, Soan D., in webside is miskyn wol wat foar har. It earste wat se sei : "Ik kin dat net. Dat is té dreech foar mij."

En no lêze jo, lêzer, it 500-ste stikje. Us mem hat it measte sels ùtfûn. En ik ? Ik soarchje allinich foar de omballingen.

Wat no 'stopje', us memmeminske?

500? Dit is pas it begjin!

Soan D.

mem_150Heintje Davids

Earst ien. Doe  twa. Doe hûnderd. Stadich oan rûn it ùt `e hân. Tûzend kear woe ik ophâlde.

Wat earst begong as grapke wreide him ùt ta in opdracht oan mysels. Ik ha it oer dizze side. Hjoed ha ik myn 500-ste stikje berikke.

As ik foar de safolste kear ophâlde woe kaam er wer in barren op myn wei. Faaks gong it oer de lytse dingen fan alle dei. As ek it tiidsbarren fan hjoeddedei. Somstiden oer fertriet mar meastal oer fleurich barren.

En altyd gongen se oer gewoane minsken elts hat syn eigen ferhaal en belibjen.

Mar ek gongen se gauris oer bisten, natûr en oer alles wat libbet. Mar nò nim ik my foar; de 500-ste is in moai getâl om op te hâlden. Men wit it nò wol, it sêdingspunt is berikke.

Sei Heintje Davids ek net altyd dat se ophâlde soe?

Tank foar dyn geduld en stimulearjen, soan! taart