De Famylje

Ùs Folksweinbus

troch Posted on 5 Comments 2 min read 781 views

Ùs folksweinbus is ferkocht. It die my wol wat dat hy nei jierren troue tsjinst foart gong. Ik woe my net kinne litte mar ik wie der emosjoneel fan.

Jimme sille wol sizze;"Wat is dat nò it is mar blik, hear!" Jimme hawwe grut gelyk mar dochs.... We hawwe dizze bestelwein tsien jier hân en hy hat wol hûnderdtweintich tûzend kilometer  riden. We hawwe hiel wat mei dy bus belibbe, onder oaren ek mei ferhuze. Earst moast de iene soan ferhùzje en doe de oare. Ek in neef yn Amsterdam moast  feroarje fan stee,  fan de iene kant fan de stêd nei de oare. En dan noch al dy keren dat wy nei it stoart moasten en hy oan è kop ta fol siet mei ôffal. Hy hat ek noch hiel wat keren riden foar de rommelmerke foar ùs tsjerke. En dan waar hy de lèste jierren brûkt as kamper. Der waar yn slept, iten en wat noch mear... Yn grutte rûnte wie hy bekint om syn kreft en romte en wer ferskate minsken gebrûk fan makke ha.

Mar goed. Hy is no foart. Ik ha him nei sjoen en him it beste winske. Ik hoop dat hy noch in hiel soart minsken wille jaan mei.

Der is wer in oare auto foar yn it plak kaam in behindiger weintsje. Mar dizze moat  er noch hiel wat foar dwaan om te wurren lyk as syn foarganger. Wy moatte elkoar noch leare te wurdearjen mar de tiid sil it ùtwize.

Begripe jimme wol...

Gehoarapparaat

troch Posted on 3 Comments 2 min read 879 views

Gehoarapparaten: nèt best as je der mei te kryen ha. Myn man hat ek san ding. It lytste apparaatsje waar oanskaft, want min mocht fansels  net sjen dat hy staf wie.

Op syn âlde dei is hy ek noch idel, dat mei fansels oant op sekere hichte dan. Mar dan komt it, it is san lyts dinkje wurren dat wy siikje ùs deis de -rambam-. Okkerdeis wie it ding wer ès foart, alles en alles moast ùt 'e wei.

De kasten en de banken moasten  fan de muorren, de hûnen waren de tùn yn jage en de fûgels wisten net wat se er oan hienen. Stofsûgerje mocht fan sels ek net, je koene dat ding es op slobberje.

Dû ik dea oan ein op in stoel del plofte foel myn each op in rôze stikje guod. En ja hjer: it stikje wie  fan it gehoarapparaat en der lei ek noch in battery by.  Ùs Olly woe es wat oars frette as hûnebrokken tink ik!

Bliid dat de hûn noch net dea wie koene wy it spul wer op rèdde. Olly hat sawat in dei beroerd west mar hat it libben er ôfredden. In dei letter fûn ik de restanten yn syn ûntlesting yn de tùn. It moat foar de buorren in fremd gesicht west ha dat de buorfrou mei in foarke yn de hûnestront om reage.  Se sil wol tsjin har man sein ha: buorfrou wurd ek minder, wa docht soks nò !

Gehoarapparaat

troch Posted on 0 Comments 2 min read 625 views

Gehoarapparaten: nèt best as je der mei te kryen ha. Myn man hat ek san ding. It lytste apparaatsje waar oanskaft, want min mocht fansels  net sjen dat hy staf wie.

Op syn âlde dei is hy ek noch idel, dat mei fansels oant op sekere hichte dan. Mar dan komt it, it is san lyts dinkje wurren dat wy siikje ùs deis de -rambam-. Okkerdeis wie it ding wer ès foart, alles en alles moast ùt 'e wei.

De kasten en de banken moasten  fan de muorren, de hûnen waren de tùn yn jage en de fûgels wisten net wat se er oan hienen. Stofsûgerje mocht fan sels ek net, je koene dat ding es op slobberje.

Dû ik dea oan ein op in stoel del plofte foel myn each op in rôze stikje guod. En ja hjer: it stikje wie  fan it gehoarapparaat en der lei ek noch in battery by.  Ùs Olly woe es wat oars frette as hûnebrokken tink ik!

Bliid dat de hûn noch net dea wie koene wy it spul wer op rèdde. Olly hat sawat in dei beroerd west mar hat it libben er ôfredden. In dei letter fûn ik de restanten yn syn ûntlesting yn de tùn. It moat foar de buorren in fremd gesicht west ha dat de buorfrou mei in foarke yn de hûnestront om reage.  Se sil wol tsjin har man sein ha: buorfrou wurd ek minder, wa docht soks nò !

Oliver en Max

troch Posted on 11 Comments 1 min read 1491 views

Witte jimme wol waard Ollie en Max binne? Dat sil ik jimme fertelle.

Dat binne twa Jack Russells. De iene is in echte en de oare is in ûndùdlik soart. De lèste,  syn mem is in jûn nei de hûnendisco west en der is Max ùt foart kaam. Olly wie der earst  in echte dus, hy komt dan ek fan in flatsje ùt Ljouwert mar wie by syn frou oer en te folle en sa kaam hy by ùs telânne.

Jelle, ùs eardere hûn, wie in ùt te klùten waakse Cockerspaniël. Hy stoar samar ynienen troch in hertstilstân.

Ollie wie der sa fertritlik fan dat hy iet en dronk net mear. Hy gong geande wei efter ùt. Wy seine tsjin elkoar: hy moat wer in maat ha. En sa stie op in goeie dei Max yn 'e Feanster krante. Ek hy wie oer en tefolle,  noch mar amper in jier âld en al fjouwer bazen hân.

De beide karakters binne tige ùtrinnend. Ollie is in 'ik'- figuur as ik it mar ha, mar wol hiel ùtwosken. Max is skrander. Hy begrypt wat wy sizze, ùs omgongstaal is dan ek  allinne yn it Frysk mar hy komt dan ek ùt Jobbegea.

Se binne nò beide tsien en âlf jier by ùs, it binne ùs bern wurren. Sy hearre by ùs libben en ha ùs in protte leafde jûn.

Soan D.

troch Posted on 0 Comments 1 min read 685 views

20-10-1965 is de datum dat soan D. berne is. W

Wat wie it dreech om him op ùs wrâld te krijgen!

Dû gong hy al syn eigen wei en dat is sa bleaun.

In direkte baas boppe him hâld hy net fan, dat stiet syn kreativiteit yn de wei. Want kreatyf dat is hy, op it med fan ferskeidene dingen. 

Wat dat oanbelanget hat hy de tiid mei, syn kreativiteityt kin hy no kwyt op it prachtige fenomeen de PC. En der hat hy ek syn baan fan makke.

Jonge, it giet dy yn dyn fjirdere libben goed, en brûk dyn gaven foar sil dysels mar ek foar oaren.

In mem dy hiel wiis mei dy is. ♥