D’r is meer…

Ferrekte sear

troch Posted on 0 Comments 1 min read 421 views

beam“Hy hat my ferrekte sear dien.” seit er. Ik stean by myn freon, de Spjirrebeam.

Hoe no?” sis ik. Hy sjocht er ûnwanmoedich ùt. Ja, sis mar oant syn woartels ta kwetst.

“Wat is er oan de hân? Fertel it my no mar. Do kinst my dochs alles fertelle.” sis ik.

Hy seit neat. Mar troch oanhâlden fan myn kant komt it er hoartend en stoartend ut.

Dy fint achter ùs hie lêst fan myn nullen en myn bloed, do wist wol; myn hars. Sa no en dan, as it heal tsjuster wie, seage er in tûke fan myn lea ôf. En no hat er okkerdeis in ljedder by my opset. En rimpen en ûnmeilydsum hat hy my te fiter naam.

“En no moat ik it lêste eintsje fan myn libben skeint trocht it libben gean.”

Hy is ûntreastber. “Seagje my mar om.” seit er.

Jonge,” sis ik; “de foarkant fan dy is prachtich. En dy rotfint sjocht no ùt op de keale achterkant fan dy. Ik bin hiel grutsk op dy, do  wist net heal hoe. Do bist de moaiste beam ùt de wide omkriten.

Ik sjoch hoe syn stamme rjochter wurd en de tûken en nullen wer oerein komme.

“Mar it die wol ferrekte sear.” seit er noch es …

Langsme

troch Posted on 5 Comments 0 min read 852 views

Naamloos-2

Wêrom haw ik altiid langsme nei in tiid dy`t foarby is? Langsme nei myn jonkheid eartiids?

Ach, it libben wie sa feilich; heit en mem hiene noed foar my. Ik gean yn tinzen wêrom nei myn boaskjen.

Myn man en ik hawwe ùs bêst dien om fan ùs houlik in sùkses temeitsjen. Langsme nei de tiid doe`t wy sels bern krigen.

As ien my freagje soe ‘wat wie dyn gelokkichste tiid?‘, dan wit ik net ik. Kin it net beneame.

Ik ha my faak gelokkich field mar likernoch ûngelokkich.

Wat is dat dochs, dat gefoel fan langsme? Is dat soms in gefoel fan gemis as bijgelyks unwennigens? Langsme kin ek wêze dat jo hjoeddedei wat wichtichs misse yn jo libben.

Ik wit it net. Ik sil sykjen bliuwe nei in antwurd, as soe dat allinnich mar  ferlangjen wêze ?  As soe it folsleine by it ûntstean fan in minske ynbrocht wêze ?

Langsme,  nei in bettere wrâld wer`t gjin fjechtelingen  mear omdoarmje  hoege?

It folsleine wert gjin langsme mear bestean sil‘ seit it wurdboek.
Langsme.

Ferhâldings

troch Posted on 1 Comment 1 min read 464 views

Naamloos-1Sy hat my noait lije mocht.” seit in freodinne tsjin my.

We sitte bûtendoar oan in bakje kofje. De sinne sakket nei ûnderen en de fûgels binne ta rêst kaam. It wurd stil om ùs hinne. It is in momint fan fertroulikens. Dy mominten komme amper foar yn dizze jachtige tiid.

Nuver net?” giet se fierder; “Ik ha altiid myn bêst dien om it goed te dwaan.

Dat is de swierrichheid ” sis ik; “do wiest dy sels net.

Doe ik trouwde fernaam ik al dat ik net dejinge wie dy sy winsken hienen. Sy hiene hege ferwachtings fan hun soan en yn dat ramt paste ik net. It is nea goed kaam en no is se der net mear. We hawwe har juster te hôf brocht. Fremd, hè? It docht my neat.” seit se.

Do hast altiid dyn bêst dien.” sis ik en hjit noch es yn.

It petear giet djipper. It giet oer minslike relaasjes en ferhâldings. Wy freegje ùs ôf: wêrom kin jo mei it iene minske goed opsjitte en de oare net? It hoecht ek net altiid om rûzje te gean mar it akedearit net.

We komme der net ùt en eindigje as de fûgels hun lûd wer hearre litte.

Lokkich is ùs ferhâlding goed.” seit se. “Hâlde we sa.” sis ik en krûpe mekoar efkes oan.

Huverjend gean ik yn `e hûs.

Hoe no fierder?

troch Posted on 2 Comments 1 min read 622 views

Naamloos-1Hoe no fierder?

Nei al dy dagen fan oarlochsbetinkings en befrijingsfeesten bliuw ik mei in leech gefoel achter. Gefoelens dy oer elkoar hinne rôlje.

Mei al dy ferhalen fan minsken dy de ferskriklikste dingen meimakke hawwe, moat ik de oare deis al wer oan `e Oranjekoeke en de Oranjebitter.

Ik wit net hoe jimme der oer tinke mar ik ha der muoite mei.

Ik moat yn rap tempo my omskeakelje fan in trien nei in laits. De generaals wer it lân ùt en wy gean wer nei de oarder fan alle dei.

  • Hawwe dizze dagen ùs wer wat leard? tink ik by my sels.
  • Hat it ùs wer sjen litten wat it is om ûnder in ûnderdrukker te libjen?
  • Hawwe mei dizze betingkings nò ek wat mear begryp krige foar de flechtelingen dy ùs lân oerstreame?

Ik wuolje de flagge om ‘e stok. Foar in jier giet er wer de kast yn.

Ien ding hat it my dizze dagen wol wer dùdlik makke: Frede it kostberste is wat er bestiet.

Hoe no fierder …

Soene wy immen yn `e hûs nimme wolle?

troch Posted on 1 Comment 1 min read 482 views

Untitled-2

Dizze fraach waard yn de media stelt.

We hawwe it oer de hûnderden flechtelingen dy `t  ùs lân oerstreame. We kinne de ferskriklike bylden en sjogge der dei yn dei ùt nei. It wurd al gewoante, it heard by it deistige nijs sa as by it waar en wat docht de rinte.

We binne der allegearre mei oan, selfs de polityk. It giet sels safier dat it regear hjir mooglik om fâlle kin.

Myn pake en beppe hiene in grutte hushâlding mar namen er twa pleechbern by. Wêrom koe it doe wol en no nèt, freegje ik my ôf. Immen sei: “As eltse Nederlânner no es ien yn `e hûs naam dan wie it probleem oplost.”

“Soe sto wol op `e bank sliepe wolle en ik op in stretcher ?” freegje ik myn man; “dan kin er in flechteling op ùs bedDat moat dochs mooglik wêze.” Hy sjocht my oan as doogde ik net.

 Myn ferstân en myn gewisse hawwe it dreech …

Soene wy immen yn `e hûs nimme wolle?

Peaske komt er oan

troch Posted on 2 Comments 1 min read 526 views

Untitled-1Peaske is foar my altiid wer it feest fan hoop en nij libben.

De natûr ûntwrakselt him ùt de winterse klaaiing en docht de simmer pronk oan.

De fûgels wrotte hun ùt de naden fan moarnsier oant jûns let om alles op ‘e tiid klear te krijen.

It ljocht en it tsjuster hawwe rûzje oer waart de measte ûren kriget.

En ik sjoch tankber om my hinne it is en bliuwd altiid wer in wûnder.

It kin er yn `e wrâld noch sa mâl om ta gean dat de moed jo somstiden yn de skuon sakket.

Dochs wurd it wer maityd, sjoch mar om dy hinne… it is tiid foar in nij begjin.

Peaske komt er oan.

Meditaasje en stilte

troch Posted on 2 Comments 1 min read 464 views

Naamloos-1Hawwe  jimme in bychthokje krigen?” freget se my.

Ne,” sis ik; “it is in stilte plak. Dan kin jo je efkes werom lûke as jo dat nedich hawwe.

O,” seit se en tinkt er it harres fan. We rinne tegearre troch de tsjerke dy ferbouwd wurd.

Omrop Fryslân stelde op syn webside de fraach: ‘Meditearje jo wol es en wer dogge jo dat dan?

Der kamen ferskate reaksjes op. De iene gong te hynsteriden en de oare hie in protte baat by yoga. Wer in oarenien sei; “Jo kinne meditearje op de fyts as by de kassa as jo dochs wachtsje moatte.

Yn dizze jachtige tiid krije minsken ferlet fan rêst en stilte. Er komt hjoeddedei safolle op ùs ôf dat de hurde skiif fan ùs hiele wêzen wol es oerrint. It is net mear fansels sneintemoarns nei `t tsjerke te gean om efkes ta ùs sels te kommen.

Sport, yoga, ‘Mindfulness‘ en mear meditaasje-mooglikheden binne derfoar yn it plak kaam.

Sille wy ek in romte meitsje foar meditaasje?” freegje ik him.

Hy sjocht my fremd oan. Somstiden kin hy my net mear folgje…

Begripe jimme dat no?

Wat seist, leave?

troch Posted on 0 Comments 1 min read 459 views

blahDe Provinsjale Ferkiezingen komme der oan.

Noch efkes dan kinne wy gjin radio as televysje oansette as der is wer in minister as steatssekretaris oan it wurd. Hja belove ùs fan alles: it sil allegearre better wurde foar elkenien.

De sûnenssoarch, de wurkleazens en de kriminaliteit, ensafuorthinne: it sil allegearre better wurde.

De earste oftraap is al west troch Diederik Samson. Syn ferkiezingsslogan sil wêze; dat de bern fan trije jier nei skoalle moatte. Diederik is 80 jier te let berne. Jo kinne merkbite; hy komt net ùt myn doarp.

Doe ik trije jier waard koe ik nei de bewaarskoalle en sa trochstreame nei de basisskoalle. Neat wachtlisten: ik koe sa komme. Ien ding wie wichtich: it bern moast skjin en himmel weaze. Hja hiene in glandige hekel oan ruften en pispotten.

Mei trije jier nei skoalle en dan leafst direkt Ingelsk leare. Dat is wat min wol!

Noch  eefkes, dan kinne wy ùs eigen bern net mear ferstean.

“Wat seist, leave?

Taalargewaasje

troch Posted on 4 Comments 1 min read 629 views

Naamloos-1Wolsto efkes lêze?” seit myn broer en rikt ien de Bibel oan. We fiere ùs jierdeis meielkoar, dat is troch de jierren hinne wisânsje wurden.

Ùnder de oanwêzigen sit in grut ferskaat yn de wize fan leauwen. En ik moat sizze, dat giet altyd wûnderbaarlik goed. Wy hawwe respekt foar elkoars oertsjûging. Der is in Menist by, in Baptist en twa PKN-ers.

We binne de lêste jierren went om meielkoar te iten. Nei de kofje de burrel dan de iterij. Oan`t ein wurd er in passend stikje ùt de Bibel lêzen mar altyd ùt de Nederlânske fertaling.

“Hast net in Fryske Bibel? freegje ik him. 

Jawol, seit er; “mar dy is my te dreech om te lêzen.

“Jonge,” sis ik mei argewaasje; “do wist net wasto mist. Fan al dy oersettings hat bliken dien dat de Fryske oerset it tichste by komt.

Jou mar op.” sis ik en lês steande yn myn Memmetaal ùt it Heiteboek.

Sa gean wy letter op wei nei hûs: de Menist, de Baptist en de twa PKN-ers.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien