De wrald

Tebektinkens – 5 Maaie 1945

troch Posted on 1 Comment 1 min read 211 views

Naamloos-1“Moast nei underen komme!” ropt ùs heit nei boppen.

It is sneintemoarn. We binne krekt ùt tsjerke en ik fermeitsje my op ‘e souder. Noch es ropt er; “De Kanadezen komme der oan!”

Ynienen is er gerop en geraas om my hinne. Ik doch yn ‘e gauwichheid in pear fierste te grutte klompen oan. It doarp wert jo op snein in kanon ôfsjitte kinne is it nò ien en al gaos. De lju komme ùt alle hoeken en hennen, se laitsje gûle en balte troch elkoar hinne.

Fan ôf Beetst en de Tynje komme der grutte tanks oan rôljen, de minsken binne net mear tehâlden.

Fyf jier fan ûnderdrukking en deltwingjen moat er ùt. Ynienen wurd ik omheech hise troch in pear Kanadeeske soldaten. Segefierend as hie ik sels it lân befrije ryd ik heech op in tank troch it doarp. Ien klomp wie ik al kwyt, de oare bongele noch oan ien tean.

Dan sette se my  op `e grûn oerladen mei sigaretten en sûkelade. Mei bebliede fuotten fan de krammen dy ùs heit altyd oer de kappen fan de klompen die kom ik thus. Hy wie net iens lilk, de smokerij dy in soart goed.

Tebektinkens.

En altyd wer sit ik op 5 Maaie heech boppe op in Kanadeeske tank …

Soene wy immen yn `e hûs nimme wolle?

troch Posted on 1 Comment 1 min read 211 views

Untitled-2

Dizze fraach waard yn de media stelt.

We hawwe it oer de hûnderden flechtelingen dy `t  ùs lân oerstreame. We kinne de ferskriklike bylden en sjogge der dei yn dei ùt nei. It wurd al gewoante, it heard by it deistige nijs sa as by it waar en wat docht de rinte.

We binne der allegearre mei oan, selfs de polityk. It giet sels safier dat it regear hjir mooglik om fâlle kin.

Myn pake en beppe hiene in grutte hushâlding mar namen er twa pleechbern by. Wêrom koe it doe wol en no nèt, freegje ik my ôf. Immen sei: “As eltse Nederlânner no es ien yn `e hûs naam dan wie it probleem oplost.”

“Soe sto wol op `e bank sliepe wolle en ik op in stretcher ?” freegje ik myn man; “dan kin er in flechteling op ùs bedDat moat dochs mooglik wêze.” Hy sjocht my oan as doogde ik net.

 Myn ferstân en myn gewisse hawwe it dreech …

Soene wy immen yn `e hûs nimme wolle?

Peaske komt er oan

troch Posted on 2 Comments 1 min read 245 views

Untitled-1Peaske is foar my altiid wer it feest fan hoop en nij libben.

De natûr ûntwrakselt him ùt de winterse klaaiing en docht de simmer pronk oan.

De fûgels wrotte hun ùt de naden fan moarnsier oant jûns let om alles op ‘e tiid klear te krijen.

It ljocht en it tsjuster hawwe rûzje oer waart de measte ûren kriget.

En ik sjoch tankber om my hinne it is en bliuwd altiid wer in wûnder.

It kin er yn `e wrâld noch sa mâl om ta gean dat de moed jo somstiden yn de skuon sakket.

Dochs wurd it wer maityd, sjoch mar om dy hinne… it is tiid foar in nij begjin.

Peaske komt er oan.

Moment suprême

troch Posted on 2 Comments 1 min read 183 views

sIt Moment Suprême is foar my de sneontemoarn as de Ljouwerter Krante op `e matte falt.

Myn man, troch de jierren wiis wurden, seit neat; hy kriget dochs gjin andert. Dit is foar my in hillich momint. Ûnder it drinken fan ferskate kopkes kofje rin ik troch it nijs.

Ûnnrêst by de plysje, in artikel oer de ambulânses op it platte lân en oer de bioboer Nynke. Sport slach ik oer. Dan komme de strafsaken oan bod en lês ik oer it saneamde pear Bonny & Clyde.

Al lêzende foarmje ik myn eigen miening. Bytiden lûd op en soms grânzich yn my sels nim ik noch mar in kop kofje. De rouadvertinsjes komme wiidweidich oan bod: mooglik as er in goed kunde by sit.

En sa einigje ik by myn favorite underdiel Wonen & Co. Dizze kear by Johan en Peter yn Wommels dy fan in âlde notariswente har dream makke hawwe.

Moment suprême.

Sa bin ik wer op ‘e hichte, hoe it rydt en fart om my hinne …

Ferbining

troch Posted on 6 Comments 1 min read 252 views

Naamloos-1Al in hoartsje ha ik reboelje mei it ynternet en altyd as ik it neetsaaklik brûke moat. Wost efkes op `e bank sjen?” freget myn man.

Nei dat hy eachkrupsje krige hat, hat hy my weiwiis makke op it ynternet barren. Nei in protte earmoedzjen en eameljen fan myn kant krige ik it ûnder ‘e knibbel. En nò kin ik er net mear sûnder mien ik.

Oanstellerij. seit myn freondinne; “Ik doch net oan sokke moderne fratsen en ik kom er ek.

“No ha ik mem sa faak in berjocht stjoerd. Wêrom antwurdet mem net?” seit de soan.

Ùtnoegingen foar fergaderingen komme net oer. It is wer tiid foar de belêstingynfullerij, de boekhâlder sil komme en dat moat tsjintwurdich fia de kompjûter.

Lang om let skilje ik UPC mar ik begryp neat fan wat dy jongfeint seit. Dan sels mar wer langùt op ‘e grûn, alle ferbiningen der ùt en der wer yn. In buorjonge helpt my ùteinlik ùt de brân en alles rint wer sa as it moat.

Alles yn it libben giet om ‘e ferbining. Ek tusken minsken underling.

As er steuring is moatte wy der wat oan dwaan en moatte somstiden op de knibbels om de ferbining wer goed te krijen.

Bijbliuwe

troch Posted on 0 Comments 1 min read 173 views

ticktockBijbliuwe.” seit men. Foaral by it âlder wurden.

Och, wat doch ik myn bêst om bij te bliuwen. Op ferskate manieren besiikje ik bij te bliuwen. Sa wol  op it terrein fan  de polityk  technyk as  op maatskiplik  flak.

Ik ha nea in stjer west yn learen. Allinnich op it mêd wer`t myn interesse op dat stuit lei.

Foar de klasse stean: gedichten en psalmen foardrage… dàn wie ik yn myn elemint. Dan wie it deastil: de bern seagen by my op. Derfoaroer wiene er fakken by dy my alhelendal net leinen.

De lêste jierren helje ik yn rap tempo de skea yn. Buitenhof, Jinek, Andere Tijden, Zembla…  ensafierder. Ik krij er gjin genoch fan. En dan it wrâldbarren noch: ik bin er noch net klear mei.

Ik wol myn horizon ferbreedzje en dat moat yn rap tempo.Want hoefolle tiid haw ik noch?

En ik wol net as in unûntwikkelde loat myn eigen stambeam ûntsiere. “Wy  hâlde fan dy sa asto biste.” seit er.

Moai sein mar ‘de  tiid hâld gjin skoft‘…

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien