Pankoek bakke

troch Posted on 4 Comments 1 min read 363 views

Atsje, wy moatte pankoek bakke.

It is âlve oere jûns yn it lèste jier fan de oarloch. Willemke, ùs buorfrou, stiet midden yn de keamer mei de pankoekspanne yn oanslach. Ik ha allegear minsken ùt it westen by de doar dy honger hawwe. En sa stean se tegearre oan ‘t fier yn de nacht te pankoekbakken. Ik wit net mear wer op , in fjouwer pits petroaljestel as op it duveltsje. Mar de minsken krigen sèd en gongen lèt de neargeastiche nacht wer yn.

En elke kear as ik oan it pankoekbakken bin sjoch ik it tafriel wèr foar my. Mei grutte bewûndering tink ik altiid oan dizze sljochthinne minsken. Mar sy binne wol de pylders west fan it dea gewoan minskewèzen yn oarlochstiid.

Mei ik noch in pankoek?, ropt myn man?

Nè..”, sis ik; “..do groeist noch es ticht!

 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Jou in reaksje:

  Abonnearje  
Nijste Âldste
Notify of
Soan D.
Guest
Soan D.

Ik soe d’r sa nocht oan krije! Ynkoartens mar efkes pankoekbakke?

Soan D.
Guest
Soan D.

Mar dan efkes.

memmeminske
Guest

As t wer es komst sille wy los, mei sjem sjerp as spek as mei brùne sûker ,do seist it mar…

Soan D.
Guest
Soan D.

Doch mar mei tsiis en spek. Dat fyne wij it noflikst.

Previous
Advintsjûn

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien