Weitôge

Sneontemoarn, lekker betiid de sted yn te boadskipjen. Prachtich waar, de sinne besyket troch de damp hinne te kommen. Der rin ik yn de iere moarn, gjin mins te bekinnen. Ik tink by mysels: “Sa ûnbefangen en sereen moast it altyd wèze.” Earst mar nei de Super, dan ha ik dat mar hân. En sa al rinnend meitsje ik myn plan. De winkels gean stadich oan iepen, de rekken mei klean wurre op de stoepen set en it personiel groetet my freonlik…  se hope op in goeie omset. Efkes by M.S. lâns as se ek wat aerdichs foar my yn ‘e rekken ha. Nei in freonlik praatsje mei de ferkeapster gean ek wer fjirder.

Dan mar nei de nye mode saek, der slachje ik noch wol ris. Monter gean ik de winkel yn, lekker restich om efkes rûn te sneupen. Dan fal ik op in nyskjirrich pakje, passe en  it is my tige nei it sin. Dalik mar ôfrekkenje, ik gryp nei de beurs mar net te finen. Foart is hy, krekt allyn hie ik him noch yn de hân. Panyk dus mar ik moat de kop erby hâlde. Wat nò? Earst de klean te plak lizze en nei de saken werom, wer ik west ha.

Dan nei de banken want allerearst moatte de pinkaartsjes blokkeard wurre. Wat in gedoch… ik sjoch hielendal net mear nei de opkommende sinne dy oan it wrakseljen is mei de moarns dauwe. Dan nei it plysjeburo mar it plysjefrommeske sei: “Soks doche wy net mear. Gjin tyd  mear foar. Jo moatte nei it gemeentehûs.” Ik toffelje wurch en fertritlik it hiele ein nei it gemeentehûs. Ik gean yn de lange rigele foar de bali stean en sjoch yn tinzen hoe de kriminelen ùs bank plunderje. Nei al myn hebben en hâlden op it papier set te hawwen gean ik nei hûs ta. Myn man had er lokkich alle begrip foar en seit: “It komt wol goed, famke.

Ûnder it pankoek bakken giet de telefoan -de beurs, tink ik- mar it is myn suster. Ik leauw dat ik net sa freunlik wie. We sitte swijend te iten, allegearre ûnder yndruk fan myn avontoer. Yn ienen bliuw ik yn de lèste pankoek stykjen, de telefoan rattelt wer, en der is de beurs. In frommeske had him fûn, yn bliid stean ik har te wurd.  Efkes letter gean wy mei in great bos blommen op in paad.

Yn myn betinken binne der noch hiel wat earlike minsken.

4 Comments on “Weitôge

  1. Ey Wokke,

    Leuk je verhalen te lezen. Ik kan het fries goed lezen maar schrijven is wat minder dus daarom maar in het Nederlands!

    Ik heb je website gekregen van mijn Beppe dus ik denk zal eens even kijken en moest je de groeten doen namens Beppe!

    Liefs Kim.

    • Wat aerdich fan dy,do sist de fryske taal ek wol sprekken leare, want do wennest yn hartsje Fryslân.

  2. Pingback: Jierdei « Tiden hawwe Tiden

  3. Pingback: 500-ste! | Tiden hawwe Tiden

Jou in reaksje:

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien