Ûnwennigens (3)

troch Posted on 3 Comments 0 min read 543 views

Se binne beide thùs west, de jonges. Wat wie it gesellich. Laitsje, gekjeie en mekoar sa as fan âlds dwers sitte.

As de slokjes op tafel komme wurdt de diskussie yntensiever. It praat komt fansels op de polityk. De iene fynt it in goeie regearing en de oare liket it op fleanen. Al debitearjend sjoch ik mei in skean each nei de klok.

Moat ik no it ieten opsette as net? Mar it binne sokke seldsume mominten dat wy byelkoar binne dat ik bliuw sitten.

No ha se it leauwen by de kop en dat kin wol es ùtrinne wit ik ùt ûnderfining.

De iene soan moat er neat fan hawwe, hy wennet yn de Hoeksche Waard en sjocht alle dagen om him hinne hoe as it nèt moat.

De oare hat in genuanseardere miening oer leauwen. Hy is net in prater en sil him net gau bleat jaan. “Dat is fan mysels.” sei er es. Somstiden tilt hy in tipke op en dan wit ik dat hy wol oer wichtige saken neitinkt.

Se binne beide wer fuort. Der komt in gefoel fan leegte oer my, in soart fan ûnwennigens.

It binne bysûndere mominten dy selden foar komme mar osa kostber binne.

Ûnwennigens…

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Jou in reaksje:

  Abonnearje  
Nijste Âldste
Notify of
Soan D.
Guest

Ik kom gau wer, us memmeminske! En dy oare is d’r nije wike al wer. 😉

Appelvrouw
Guest

Wokke, wat een mooi samenzijn. Maar ook een prachtige foto! Daar blijf ik wat langer naar kijken.

trackback

[…] Lês fierder by Tiden hawwe tiden […]

Previous
Bliuw dy sels

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien