It moat wenne…

It moat wenne, dat is wis.

Ik mis myn buorlju. We hawwe mear as tweintich jier neist elkoar wenne.

Allegearre jonge minsken, wy wiene de âldste bewenners.

We hawwe mei elkoar lake en mei elkoar  gûld. As ien fertriet hie, wist de oare der fan.

As immen yn ferwachting wie libbe de hiele buert yn spanning  en telden wy mei elkoar de dagen .

Ferhûzje; elkenien holp mei, elk op syn eigen wize. Op hûnen passe der koe altyd wol ien by.

Ferskate bestellingen fan PostNL leine yn `e gong opsteapele, somstiden koene wy der amper lâns.

Mar we wiene der foar elkoar. Wat hiel bysûnder is hjoeddeis wert de buorlju mekoar net mear kenne.

It moat wenne…

Diele mei:

7 Comments on “It moat wenne…

  1. Pingback: Blog Wokke de Ruiter: It moat wenne… | ensafh

  2. Ja je heb gelijk het is vaak met buren een beleefde groet .vaak hebben ze al ouders die op hun kinderen passen . Bij ons hebben we zomers wel een keer een barbecue op de buurt dan zijn er misschien 12/15 mensen en net voor de kerst meestal even met een vuurtje bij elkaar wijzelf treffen het niet , huis steeds weer nieuwe buren , nu een man alleen . ben je al eens op de koffie bij haar geweest? Ik wil je best eens ophalen en weer thuis brengen. geef maar een seintje echt doen!!

  3. Hier verdwijnen ook steeds meer buurtjes.

    De nieuwe lui ken ik nog steeds niet.

    Net alsof vroeger alles beter was.

    Vriendelijke groet,

  4. En wij moeten ook nog steeds wennen dat jullie er niet meer zijn. Het is nog steeds gek dat er andere mensen in jullie huis wonen. Het voelt zo vreemd…
    We komen jullie gauw weer even opzoeken!

    • Ach wy ek, mei jimme beide en de bern. Nea wer in praatsje oer alles en noch wat.Mar wy hawwe in moaie tiid mei jimme hân, en dat is ek wat wurdich.

Jou in reaksje:

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien