De skipper

troch Posted on 0 Comments 2 min read 263 views

We binne ûnderweis nei Mook: myn soan fan 15 en ik. We hawwe gjin idè wat ùs te wachtsjen stiet. We hawwe de kaart er by. Sa witte wy dat it by Nijmegen leit. Yn de yntimens fan myn auto geane we tegearre op wei. We sizze net folle, wat moatte wy ek sizze? We sjoche der beide ôfgriislik tsjin oan om ôfskie fan elkoar te nimmen. Hy sil in oplieding folgje foar skipper mei internaat.

It begrut mij ta de tienen ùt. Noch nea fan hûs west. Hoe soe dit ùt pakke?

Myn man ek ik ha hiel wat ynfermaasje ynwûn foar dat wy ta dit beslùt kamen. It wie in roomsk internaat mei in izeren dissipline en waart bestjoerd troch âld skippers. Fan alle fiif internaten dy ùs lân riik wie sei men dat dit de beste wie. Nei dat wy kennes makke hiene mei direkteur en stèf  riid ik nei hûs. Ik ha it hiele ein it net droech hâlde kint. Dû ik amper thùs wie gong de telefoan mei in wanhopiche soan oan de line. “Mem moat my dalik ophelje want jo moatte hjir de hiele dei op de knibbels krûpe! En as mem my net dalik ophellit rin ik foart!” Myn andert wie: “Do past dy mar oan, ik helje dy net op.” Ik ha in minne nacht hân. Twa wike letter kaam er thùs en prate nearne oer. Op myn fraach;”Moast noch de hiele tiid op de knibbels krûpe sei er wat achterleas:”O, dat… dat wie ûntgriening….

Wy hawwe it nearne wer oerhân. Mar dizze jonge is keardel wurren op dat skippersinternaat. Hy hat fan alles mei makke it measte waart net ferteld. Hy en syn maten moasten fan alles ûndergean. Jonges ùt stèdden as Rotterdam dy it libben ûnmooglik makken. Mar kleie lei net yn syn karakter. Dû de grutte dei oanbruts fan de eksamens slagge hij as de bèste leerling.

Net mei de heechste sifers mar mei de grutste ynset.

En nò fart hij al hjirren as Kaptein op de Rijn, de binnen- en de kustfeart. Wy ha grutte bewûndering foar dizze jonge dat net in learder wie mar in trochsetter…

Fan âld op nijjier

troch Posted on 1 Comment 2 min read 342 views

Binne jimme ek sa gear? Ik fiel my sa gear as bûter. As hie ik in wan op ‘e hûd  hân. En dochs haw ik my fannacht aerdich yn ‘e stringen hâlden. Mar dochs …..

We hawwe it âld jier ùtsitten bij de soanen op  it heechste flatgebou yn Fryslân. Sa wol yn de flat as der bûten wie it in tige enerverend barren.

De iene soan kaam mei in film dy ik nò noch net troch ha. En dan waar dy fertoant op de hiele muorre fan de wenkeamer. Se neame dat in  “beamer”, leauw ik. Lokkich siet ik goed stevich op de bank want it wie soms krekt  as wiene wy ek ûnderdiel fan de sciencefictionfilm dy spile yn de wyldernis fan Afrika. Do woene se gûrmetsje en nei de nodiche slokjes en it iten fan allegearre soarten rauw fleis -hoe bestiet it, net- barste bûten de hel los. Wy nei bûten. Fansels tochten ùs beide hûnen dat it ein fan ‘e wrâld wie. We hawwe se de earste ûren ek net wer sjoen.

Der stienen wy earste rang op de fiiftjende ferdjipping fan it gebou. Ik moat sizze; it wie in skitterjend gesicht. Oan alle kanten baande it fjûr los, prachtich kleuren en in ûnbidig leven.

It kaam efkes yn mij op dat  fan al dat jild wat oan it fjûrwurk spandeerd is ik der wol fan op fekânsje  kint hie  nei dat lân fan de “sciencefictionfilm”.

Mar tradysje is tradysje en werom net? Allinne myn bruorren diene it mei molkbussen en aerdiche grappen. Mei jierdei`s hawwe it er noch wol ris oer en ha  de grutste wille. Ien grap wit ik noch: by it ienigste parkje wat ùs doarp  riik wie stie in buordsje mei de tekst: “Ien stap tebek en jo binne op it rjochte paad”. En dat buortsje stie de snein derop  by de yngong fan de tsjerke.

Soene hja it begrepen ha

Jierwiksel 2010-2011

troch Posted on 2 Comments 2 min read 1524 views

Sit net yn noed.

Sit net yn noed, wat sill`wy ite of drinke

hoe komt it mei de hier en mei de klean?

Jim moatte net te folle yn `t foar betinke

hâld it mar op in soargeleas bestean.

In libben fol fan kramp en takomstnoeden

kin him dochs nea yn folle fleur ûntjaan

dy bangens komt it lichem net te`n goede

it moat in minske skea en ôfbrek dwaan.

Kom, `t hat gjin doel al yn it foar te kriten

mei soarchlik stinnen komt men ek net klear.

It libben is fan mear belang as `t iten

en klean is moai, mar `t lichem sels is mear.

De fûgels wrotte har de lea net stikken

en wa fan jimme hat sa`n fleurich lot?

hja fine altyd wol wat om te pikken

en ite tankber ùt de hân fan God.

De pinksterblommen bloeie er samar hinne

hja skrippe net en ha gjin swierrichheit

en siz no sels oft hja moaier binne

as Salomo yn al syn hearlikheit?

Tiis net oer dingen dy`t noch stean te kommen

en oer de dei fan moarn, dy `t nimmen ken;

God soarget foar de fûgels en de blommen

en soe er noch net nei jimme sjen?

Jim moatte net jimmer yn è soargen sitte

net altyd freegje; wer giet dit op ta?

Sa dogge heidens dy `t net better witte-

De Hear sjocht wier wol wat jim nedich ha.

Dus jimme, sykje `t earst fan alle dingen

Gods keninkryk en syn gerjochtichheit-

om al it oare hoeg`jim net te twingen

dat wurdt der jim op tajûn fan jimme heit.

De frees foar moarn ûntnimt jim hjoed de frede

en`t jowt jim neat, jim klachten binne om doch;

lear libjen by de dei op Gods genede

en moarn fan `t selde; ien dei is krekt genôch.

Fedde Schurer


Hy is myn favorite  Fryske dichter en dit syn moaiste wurk.

Mankelyk

troch Posted on 2 Comments 1 min read 356 views

Noch in pear dagen en in handstje fol ûren en it âlde jier is foarby. As je der by stilstean wurre jo wat mankelyk. Je ontkomme er net oan om efkes werom te sjen.

Hat it  ôfrûne jier my brocht wat ik er fan ferwachte hie?” Guon minsken hawwe grutte foarnimmens sa as net mear smoke en net mear drinke. En fansels elts jier wolle in party minsken hun kilo`s kwyt. De wize wer op rint soms de spuigatten ùt. De dieeten fleane jo dizze dagen om ‘e earen, de iene is noch  fremder en yngewikkelder as de oare.

Ik ha  ek es in sherrykuer folge. Dat wie my wat. De hiele dei fleurich en blier,  sjongend efter de stofsûger. Tige gol foar negoasjerinners en minsken mei kollektebussen. De winkelman mocht my ek hiel graach. Dochs hat dat dieet mij neat holpen. Allinne wie it de fleurichste kuer dy ik ea hân ha.

As ik sa werom sjoch binne der sawol fertritlike as bliide  mominten west. Fertritlik om minsken dy wy net  misse koene en dochs los litte moasten. Mar ek bliide mominten, sa is it libben:  dea en berte lizze deun byelkoar.

Al mei al bin ik in tankber mins dy ûndanks alles bliid troch it libben giet. Dus  gean ik net allinne “Mankelyk” mar ek mei “Hope”it nye jier temjitte en de lèzers fan myn stikjes winskje ik it selde.

Leafde

troch Posted on 7 Comments 2 min read 447 views

Wat is Leafde?

It falt my op dat yn dizze dagen de media it in protte oer de leafde hat. Doe tocht ik wat is nò eigelik de definysje fan dat wurd. Dit wurdsje wurd ontyglik faak brûkt, te pas en te onpas.

Mar wat betsjut it yn wèzen? Je kinne it net fest pakke en lis it mar ùt oan ien en jo komme er net ùt. Der binne ferskate foarmen fan leafde. Leafde foar minske en bist, leafde foar taal mar ek foar jo hobbys en neam mar op. Mar de leafde  tusken minsken giet soms hiel fier.

Doe ik myn man foar it earst moete sloech de leafde unferbidlik ta. Nachten ha ik wekker lein, ik koe net meer iete noch sliepe. As jo jong binne dan komt dat wol faker foar fansels. Mar dizze foarm fan leafde hie ik noch noait belibbe. Leafde  kin prachtich weze mar ek deadlik en faaks blyn. Ik ha es heard fan in mem dy in soan hie wat in moardner wie. Mar se leauwde it net want se hâld fan him.

Ek binne er gefallen fan ûnbeandwurde leafde der`t in minske tige ungelokkich fan wurde kin. Mar ien ding is wis: leafde sil er altiid bliuwe dy sil net ùt te roeien wèze. Wat er ek barre mei: de leafde  is fan hegerhân yn in minske  festlein.

Want de leafde is sterk as de dea,
de hertstocht is hurd as it deadenryk;

de gloede dèrfan is in fjoergloed
it binne flammen fan de Hear

Wetterstreamen kinne de leafde net dwèste
rivieren kinne har net foartspiele.
Al joech immen syn fermogen foar de leafde,
se soenen him der om ferachtsje.

Witte jimme it nò? Ikke net…

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien