Minsken

Steateferkiezings

troch Posted on 1 Comment 1 min read 194 views

Woansdeis 2 maart is it wer safier; dan meie wy wer in kar utbringe foar ùs provinsje. Wa moat ik nò stimme? Binne jimme der al ùt?

Wy hawwe in kandidadenlist list krige dat der net omliicht. Ùt tretsjen partyen kinne wy in kar meitsje en ik kin der net ien fan. Se ha allegearre wat goeds yn hun findel wer ik achter stean mar ek saken der`t ik it hielendal net mei iens bin. En dan noch stim ik altiid op in frou, ek der moat ik omsykje. Keardels stean der genoch op mar froulje binne wer yn mindertal.  Dochs wol ik myn stim ùtbringe dat is in ferwurvenheid wer`t eartiids foar striden is. Mar welke ik bin der noch net ùt.

Ik bin yn earen en sinen in Friezinne werom dan net kieze foar ùs eigen fryske party, ik bin der ùt… As  dochs net?



1.1.2.

troch Posted on 0 Comments 2 min read 216 views

Ik nim rislewaasjes om op bed te gean. It hat in lange dei west en ik ha myn nocht. Max, ùs hûn, giet al foar my ùt en jowt him noflik del yn syn grutte stoel. Myn man is in nachtbraker en wol perfoarst Pauw en Witteman sjen.

Ik jow my del en lèz in boek. Mar  it steurt my; der stiet in auto foar hûs mei draaiende moter en de ljochten oan. Foar de safolste kear fan bed ôf ik wurt nijsgjirrich. Wa soe der ynsitte? Gjin babbelegûchjes ik gean wer op bed. Mar de moter bliuwt draaien. Ik  freegje my ôf soe der in fryend pearke yn sitte? Ik ha der alle begrip foar, ik bin ek jong west. Mar wy hiene der ljouwer gjin ljocht by en sochten siiddykjes op.

Sa liz ik te mimerjen en wur al nijsgjirricher. It boek kin my net mear boeie en ik betink my wat foar minsken yn dy auto sitte. Dochs doogt it net en ik skilje 1.1.2. In aerdiche plysjeman stiet my te wurd en sil lâns komme. Efkes letter komme der twa plysjeauto`s oan mei fjouwer man. Nei dat se mei bûslântearnen alles besjoen ha geane se foart. De auto wie leech, in bernestuoltsje efter yn. En de eigner, hy sil der wol raer mei oanklaud wèze………

Wat binne dat foar minsken west? Ik sil it wol nea te witten komme de auto stiet der noch as stille tsjûge.

Mar myn ùtstjûring wie spannender dan  dy fan Pauw en Witteman, dat is wis.


Earmhûs

troch Posted on 0 Comments 1 min read 208 views
foto: kroniek van enkhuizen
foto: kroniek van enkhuizen

Fan ôf it skoalplein seagen wy ùt op in earmhûs. Op in bank foar it hûs siten altiid prûmkjende âlde mantsjes en in handikapte jonge. Waar as gjin waar, sy siten bûten jier yn jier ùt.

Sa ùs ferteld waart moast it hûs skjin bliuwe. De jonge wie in wees mar waart by de âlde minsken poate. It byld fan dy  âlde mântsjes en dy jonge op de bank sil ik nea ferjitte. Letter binne de earmhùzen yn  Fryslân slùten en binne de minsken nei gruttere opfangfsintrums gong sa as Nieuw Friesburg op it Hearrenfean.

Dat byld fan dat earmhûs krige ik foar myn eagen by de iepening fan in spiksplinter fersoargingshûs. It kontrast wie grut neat ûntbruts er oan. Der wie in swimbad, fisiotherapy, gymnastykseal, apteek en in soart ûntspanning foar de âlde minsken. Prachtige oanleunwennings en aparteminten. Hiel moai fansels foar eltsenien.

Mar wat hie ik dat dy âlde mantsjes en dy handikapte jonge fan herte gunt.

Mar tiden hawwe tiden.

Fjirdepartsje brèa

troch Posted on 1 Comment 1 min read 219 views
Fedde Schurer
Fedde Schurer

Der stiet in grutte brede man foar my mei in hiel bosk wyld griis hier. Hy benimt my it hiele  ùtsicht. Ik stean yn in bakkerswinkel te wachtsjen. De winkel stiet grotfol mei  klanten. Doe destiids,  koene jo noch gjin nûmerke lûke.

In jong ding stiet achter de toanbank en docht o sa har best. Dan is de grutte grize man oan bar. Hy seit mei  in swiere stimme wat hielendal by syn lea past: “Ik wol in sniend fjirde partsje brea“. Se sjocht him ûnnoazel oan en begrypt him net.

Dan seit hy it noch ris; “Ik wol in sniend fjirde partsje brea…

Der komt reuring ûnder de wachtsjende klanten mar hy hâld fol. Ik bin hielendal net hastich mear. Ik fyn it geweldich dat ien sa op syn strepen stiet en him net ôfliede lit troch fûterjende minsken. Nei dat hy it noch ris sein hat seit hy tsjin it ferbouwerearre fanke; “Iet it sels mar op” en foart wie der. Dat byld fan dizze yndrukwekkende figuer stiet my noch dùdlik foar de geast.

Dy man mei syn ymposant postuur en wyld bosk hier wie Fedde Schurer, dichter en skriuwer  fan Fryslân. De bewûndering foar dizze man is doe des tiids ûnstean en troch de tiid allinne mar oanboaze.

 

Sjoch ek: Jierwiksel 2010-2011

Taksyferfier

troch Posted on 0 Comments 2 min read 192 views

De taksysjauffeur seit tsjin my dat hy noch nei it sikenhûs moat op bisite. Op myn fraach as it  earnstich is skothollet hy. “Myn frou hat M.S. en hat er boarstkanker by krige. Se hat hege koarts in onstekking is er by kaam.” Op myn fraach as hy him wat redde kin seit er; “Ik ha noch in dochter thùs mar dy bern ha ek hun eigen libben.” Ik ha mei de man te dwaan. Hy liket  my o sa iensum. “Sterkte”, siz ik. In ôfsage sizwize, ik wit it, mar wat moat ik oars ?

Wy, myn man en ik, ha taksyferfier. In prachtige ùtfining fan doar tot doar. Ùtfûn troch de gemeente wer`t wy wenje.  Sa litte wy ùs ride troch ferskate sjaufeurs. Sawol froulju as manlju , jong as âld in dieltiidbaan as fèst yn `t tsjinst. En sa ha ik al hiel wat minsken kinnen leard. En omdat it minske my altiid yn de besnying hâld begjin ik by Dokkum om mei in praatsje. En de measten wurdearje dat; dat der ien is dy`t interesse hat foar hun persoanlik dwaan en litten. Sommige froulju fertelle my dat sy dit baantsje er by doche om de bern studearje te litten. As ik  hja letter tref ferteld sy my grutsk dat de soan “cum laude” slagge is. En dan bin ik bliid foar har. Sy hat er hiel wat ritsjes mei de taksy foar oer ha moatten.

Dizze taksy ûndernimmer hat wol oer de hûnderd sjaufeurs. Ik moat noch hiel wat ritsjes meitsje om it minske achter de sjaufeu(r)(se) kinne te learen…

“Wer sille wy moarn hinne?”, freegje ik myn man? Hy sjocht my fremd oan; wol se al wer foart!


Fyftsjin minùten

troch Posted on 2 Comments 2 min read 325 views

‘Jo hawwe fyftsjin minùten foar in kontrôlebeurt mefrou en dan ek noch oer twa moanne…’ ; seit de toskedoktersassistinte. Ik sei noch; ‘Mei ik him dan wol moarn sizze en efkes nei syn sûnens freegje?’ It kommentaar wie; ‘As it mar by dy fyftsjen minùten bliuwd.’

By de hùsdokter is it noch slimmer, der krye jo tsien minùten. En as min mei in probleemke sit oer je sûnens en sa, dan wit de assistinte der wol rie mei. Dy froulju binne heale dokters wurren, wat soe hun studzje wèze? In hûsdokter komt net mear oan hûs, as der moat immen stoarn wèze om fèst te stellen dat de persoan echt dea is. Wol min graach in dûmny ha dan komt der in pastorale wurker (neat mis mei). It stikt tsjintwurrich fan de help ferliners mar wer binne de professjenels dy der safolle jirren foar studearje hawwe? Wer is it idealisme fan san berop as ambt bleun?

Ik wol net sinysk wèze, dat leit my net. En boppe dat ik ha in hiel aerdich hûsdokter en dûmny. Ik wol perfoarst begrip ha foar dit soart minsken. Miskien woene hja sels ek wol oars. Mar ik tink dat in dokter de measte fan syn pasjinten net iens kin as ea sjoen hat. ‘Goed teken’ sille jimme sizze en dat is ek sa want dan binne  jo goed sûn. Mar dochs wol ik witte wat foar man by myn bed stiet want as ik dea bin ha ik der gjin weet mear fan.

Mar it moat wol  binnen de tsjien minùten bliuwe fansels. En de toskedokter hat er wer fyftsjin minùten by kryge. Wer fan akte…


WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien