All Posts By Wokke

Krystiid

troch Posted on 1 Comment 1 min read 313 views

Krystiid. Eltsenien hat fry. Soms in moai skoft want de frye dagen moatte op. En dan moat er fan alles barre; boadskipje, putsjes dwaan of besiikjes ôflizze. Dingen dwaan wer je oars net oan ta komme. It kin hiel gesellich wèze mar foar minsken dy allinne binne ,dy  hawwe it faaks dreech sokke dagen.

Mar wat bestjut kriistiid nò eigelik? It is dochs net allinne it hûs fersiere en lekker ite? As nei de wintersport en je ùt libje yn de snie? Dochs kin dat hardstikke  moai wèze fansels, neat mis mei.

Mar wat hâld it nò krekt yn, it Krystfeest? As je dat op de man ôf freegje dan witte se der eiglik neat op te sizzen. We libje yn in tiid wer`t de betsjutting fan dy feestdagen oan it ferdwinen is. Dat is jammer, fyn ik, want de oarsprong  fan dy feesten binne hiel wichtig om troch te jaan.

Minsken ha oare belangstelling krige. It materialisme, de wolfeart en it egoisme is der ek debet oan. Mar foar my is de Kriist in feest fan hoop.  God hat syn soan Jesus Kristus nei de wrâld stjûrd om minsken hoop en moed te jaan. Hoop op in takomst fan frede, hoe fremd it ek yn de wrâld  der hinne leit.

Ienkear sil it frede wèze, dat is de belofte dy hy dien hat dus lit de moedfearren net farre it komt goed.

Ik winskje jimme moaie Krystdagen.

Foto: buaiansayapanomali

Ùs Folksweinbus

troch Posted on 5 Comments 2 min read 339 views

Ùs folksweinbus is ferkocht. It die my wol wat dat hy nei jierren troue tsjinst foart gong. Ik woe my net kinne litte mar ik wie der emosjoneel fan.

Jimme sille wol sizze;”Wat is dat nò it is mar blik, hear!” Jimme hawwe grut gelyk mar dochs…. We hawwe dizze bestelwein tsien jier hân en hy hat wol hûnderdtweintich tûzend kilometer  riden. We hawwe hiel wat mei dy bus belibbe, onder oaren ek mei ferhuze. Earst moast de iene soan ferhùzje en doe de oare. Ek in neef yn Amsterdam moast  feroarje fan stee,  fan de iene kant fan de stêd nei de oare. En dan noch al dy keren dat wy nei it stoart moasten en hy oan è kop ta fol siet mei ôffal. Hy hat ek noch hiel wat keren riden foar de rommelmerke foar ùs tsjerke. En dan waar hy de lèste jierren brûkt as kamper. Der waar yn slept, iten en wat noch mear… Yn grutte rûnte wie hy bekint om syn kreft en romte en wer ferskate minsken gebrûk fan makke ha.

Mar goed. Hy is no foart. Ik ha him nei sjoen en him it beste winske. Ik hoop dat hy noch in hiel soart minsken wille jaan mei.

Der is wer in oare auto foar yn it plak kaam in behindiger weintsje. Mar dizze moat  er noch hiel wat foar dwaan om te wurren lyk as syn foarganger. Wy moatte elkoar noch leare te wurdearjen mar de tiid sil it ùtwize.

Begripe jimme wol

In Libbensles

troch Posted on 1 Comment 2 min read 274 views

Lilk stean ik de man te wurd dy achter de bali stiet fan myn soargfersekering. Hoe kinne se my nò san grutte rekken stjûre foar in lyts skofke fisioterapy. Ik ha der gjin wurden foar mar de man kin it ek net helpe: hy heard geduldich nei myn wiidweidich  petear. Ik bin it net iens mei him en hy net mei my.

Lang om let moat ik dochs beliis jaan. Ik betink my dat je by dit soart minsken altiid oan it koarste ein lûke. Ik freegje noch oan him as hy ek in baantsje foar my hat. In dieltiidbaantsje as sa. Dat is dochs modern net! Mar de man begrypt neat fan dizze klant en fynt my mar nuver.

Dan kom ik yn in saek dy alles op it med fan elektryske apparaten hat. Der stean in hiele rigele minsken te wachtsjen. Dit soart minsken kost tiid want dizze lju komme mei fragen der`t de winkelman achter de toanbank ek noch noait fan heard hat.

Dan ynienen komt der in man oanriden yn syn skootmobyl, rjocht op de minsken yn. Dy wike oan ‘e kant, ik spring gau op side want ik ha gjin nocht om noch ris nei myn soargfersekering  te gean. Ik ha noch krekt de moed him te freegjen as ik him helpe kin. Dan barst er yn ienen los tusken al dy minsken, ien en al opstânnichheid en fertriet en hy ropt it ùt;

“Ik ha tritich jier frachtwein sjaufeur west op it bûtelân. Noait in ongelok as oanriding hân en ik kin nèt omgean mei dizze ferrekte karre….”

Ik skamje my djip. Wat bin ik dochs in oelewapper my sa drok te meitsje oer in rekken. Ik bin oant myn tiennen ta mei dizze man begien. Ik ha wer in libbensles leard. Hast soms ek begrutsjen mei dy sels: der binne altiid minsken dy it minder as dy….

De Lage Hoeve

troch Posted on 4 Comments 2 min read 367 views

Op dizze pleats wenje hiel wat bisten. As ik der kom dan moat ik altiid oan de arke fan Noach tinke mar dan sûnder arke fansels. Der wenje hiel wat bisten. Se rinne allegearre troch elkoar hinne en kinne best meielkoar opsjitte.

Ik sil jimme fertelle wat foar bisten der wenje. Allerearst de trye  hûnen; Tara, Blacky en Djonda. Tara, een grutte swarte hûn, komt ùt Gaasterlân. Blacky is in lyts Terrierke en komt fan it Ynternet. En der is Djonda ùt Portugal.

Dan binne der twa hingelbûk bargjes. Spookey is in swarte en Sue in wyt-grize (se binne neamd nei in sjongduo). Altiid honger mar altiid fleurich.

Der binne seis katten. Nei rangoarder neam ik se hjirre; Kitty is in wyte poes mei healle earen fanwege kanker. Poeleke mei de kleuren fan in ko, swart wyt. Beau, in lapkeskat. Belle, in tinger sipers katsje mei de eagen fan E.T. En dan Toetsie, in swarte folslanke kat, kaam tydlik mei in nest ferwaarloasde jongen. Mar mem Toetsie mocht bliuwe. Ta einbeslùt is der Myra de Main Coon poes, se hat wat fan in mini liuw en ien en al hier.

Dan noch twa kninen: de iene hjit Peter -fan Rabbit- en de oare is Pebbles. Har tosken groeie hurder dan sysels en moatte om de twa wike knipt wurre.

Der binne ek noch fjouwer hinnen oer. Der wiene mear mar op in nacht binne der hiel wat fan opfretten troch in Foks as in Murd. Dy kamen tsjin de moarntiid thùs ùt it Houtsje. Ien hin is tsjien jier wurden mar hy is âld wurren by de twa kninen. Dat wie earst needopfang mar mocht bliuwe. Ek is Gerrit der noch: earst wie hy noch al ballearich mar dû is hy holpen troch in feedokter -jimme  witte wol, tink!- en is nò aerdich restich wurren.

Troch in fruchtber klimaat yn de fiskekom swimme der hiel wat guppies rûn; de Femylje Blub. Ik leauw dat ik nò alle bisten hân ha. Ùt dit ferhaal docht bliken de grutte leafde en respekt  foar bisten en al wat libbet.

Sokke minsken moasten der mear wèze. Ik bin bliid dat ik de frou fan De Lage Hoeve ta myn freonen rekkenje mei…

Myn berte doarp

troch Posted on 2 Comments 2 min read 304 views

Ik kom ùt in doarpke fan skriuwers,  dichters en mei ferskate muzikale ynwenners. Der wie in grut koor mar ek in fanfarekorps. En op hichte dagen lieten se troch ùtfieringen hearre wat se koenen, it wie in sosjaal barren .

Der wie ek in kabaretploechje, der wie ik by fansels.

Ik koe net sjonge en wie ek net muzikaal mar allinne op it podium stean, dat lei my, dat fûn ik geweldich. En foar dat ik optrede moast, bestoar ik it hast fan de senuwen. It kommentaar fan thùs wie dan; wat dochst  der ek by, sokke ûnsin? Se seagen der it nut net fan yn, myn suster wie by twa koren; dat wie noch es wat.

Tretsjen jier wie ik doe en krige  al spraaklear en dat hat syn nut hân yn myn lettere libben. We hawwe yn hiel wat doarpen yn kafe’s en doarpshùzen optreden. In machtige tiid wie dat. Letter ha wy noch foar de N.C.R.V. radio west; wat in aventoer!

Mar doe kaam de earnst yn myn libben. Der moast jilt yn it laatsje komme en tiid foar sokke ûnsin wie der net mear. Dochs  krûpt  it bloed wer it net gean kin. Mei oare wurden: it komt er op in gegeven momint dochs wer ùt. Letter yn myn libben bin ik Menist wurren en der koe ik myn ai kwyt. De Menisten hawwe lekeprekers, Dat binne minsken die in deuglike oplieding krye en sa fan hun  leauwen tsjûge meie.

En dat leit my. Ik ha myn bestimming fûn.

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien